HEAVY METAL
Δεν σας κρύβω ότι είμαι οπαδός του Heavy Metal. (Hell Yeah!!!)
Για τους πιστούς του Metal λοιπόν, το παρακάτω βίντεο θα ανοίξει νέους ορίζοντες στον τρόπο που αντιλαμβάνονται την αγαπημένη τους μουσική...
Ολόκληρο το άρθρο
Δεν σας κρύβω ότι είμαι οπαδός του Heavy Metal. (Hell Yeah!!!)
Για τους πιστούς του Metal λοιπόν, το παρακάτω βίντεο θα ανοίξει νέους ορίζοντες στον τρόπο που αντιλαμβάνονται την αγαπημένη τους μουσική...
Η Ιστορία έχει έναν πολύ παράξενο τρόπο να επαναλαμβάνεται. Κατά έναν ειρωνικό τρόπο κοιτάζοντας πίσω στο παρελθόν μπορείς με ακρίβεια να κατανοήσεις το παρόν ή ακόμα και να προβλέψεις το μέλλον! Σαν κάποιο μικρό παιδί να παίζει ξανά και ξανά το ίδιο παιχνίδι αλλάζοντας μόνο τα "πιόνια" του ,κρατώντας ωστόσο το ίδιο πάντα "σενάριο". Παρακάτω λοιπόν ακολουθεί η ιστορία του John Law, του ανθρώπου που εφηύρε το χρήμα ως χαρτονόμισμα.
Γεννήθηκε σε μια πλούσια οικογένεια τραπεζιτών στο Εδιμβούργο της Σκοτίας το 1671. Από μικρός είχε δύο μεγάλες αγάπες: τα μαθηματικά και τις γυναίκες. Για το πρώτο οι δάσκαλοί του έμεναν έκπληκτοι από την ευφυΐα του. Ενώ όσον αφορά τις γυναίκες, η οικιακή τους βοηθός τον μάθαινε (στα κρυφά) για τους τρόπους συμπεριφοράς και αποπλάνησης στα αριστοκρατικά σαλόνια. Δεν πίστευε στο Θεό και αυτό ήταν πάλι κάτι πρωτότυπο γι' αυτό το παιδί, αν λάβουμε υπόψη μας ότι τότε όλοι πίστευαν και σέβονταν τη θέληση του Θεού. Ακόμα και όταν ο πατέρας του εγχειρίστηκε, εκείνος δεν περίμενε από το Θεό να τον γιατρέψει και αποδέχτηκε ότι βάσει στατιστικών πιθανοτήτων θα πέθαινε. Έτσι και έγινε. Μετά το θάνατο του πατέρα του κληρονόμησε όλη την οικογενειακή περιουσία έφυγε από την Σκοτία και πήγε στο Λονδίνο.
Η ζωή του δεν ήταν πια η ίδια. Έπαιζε χαρτιά και έχασε όλη την περιουσία του στο τζόγο. Σκότωσε για μια γυναίκα, σε μονομαχία έναν Άγγλο και έτσι εκδιώχτηκε από την Αγγλία ως δολοφόνος. Το μυαλό του όμως είχε γίνει πιο κοφτερό. Αποζητούσε τρόπους να βγάλει χρήματα. Θεωρούσε ανοησία να μετριέται το χρήμα με χρυσά τάλιρα, ενώ θα μπορούσε να τυπωθεί στο χαρτί.
Κανείς όμως δεν τον έπαιρνε στα σοβαρά. Στην προσπάθειά του αυτή, γνώρισε πολύ κόσμο με επιρροή σε σημαντικές θέσεις των κρατών της Ευρώπης, αλλά κανείς δεν τον εμπιστευόταν, ώστε να υλοποιήσει την ιδέα του. Οι γυναίκες συνέχιζαν να πέφτουν στην αγκαλιά του, περνούσε καλά με τα λεφτά που έβγαζε από τις μικροαπατεωνιές του, όμως όλα αυτά δεν τον ικανοποιούσαν.
Ώσπου μια μέρα ο Δούκας της Ορλεάνης, τον όποιο γνώρισε στο Παρίσι, του έδωσε γαλλική υπηκοότητα. Όχι μονό αυτό! Το διόρισε ελεγκτή των οικονομικών! Τότε ο John Law πήγε στην Banque Generale και εκεί έκανε το όνειρο του πραγματικότητα. Το Χρήμα τυπώθηκε στο χαρτί, εγκεκριμένα μάλιστα από το κράτος της Γαλλίας. Το χρήμα έρεε άφθονο. Η οικονομία άρχισε να ανθίζει, η φτώχεια άρχισε να εξαλείφεται. Ο John ήταν πια, όχι μόνο ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ευρώπης, αλλά και ο πιο ευτυχισμένος. Το όραμά του έγινε πραγματικότητα. Βρήκε τον τρόπο να πολεμήσει τη φτώχεια.
Όμως η ευτυχία δεν κράτησε για πολύ. Οι άνθρωποι είναι άπληστοι σε οποιαδήποτε κοινωνία ή εποχή κι αν ζουν. Έτσι και τότε, το κράτος άρχισε να πληρώνει τα χρέη μέσω του τυπογραφείου του John με χάρτινα νομίσματα, τεράστια χρέη, και αφού τα πλήρωσε, τότε στην Γαλλία φάνηκε η γύμνια του εικονικού πλούτου. Ο πληθωρισμός είχε αυξηθεί πολύ, οι Γάλλοι έχασαν τις ανέσεις που είχαν συνηθίσει να ζουν, αυτό έφερε πανικό στη γαλλική κοινωνία και με τη σειρά της στην οικονομία της χώρας. Και η κρίση εξαπλώθηκε πολύ σύντομα και σ' όλη την Ευρώπη.
Οι πλούσιοι άρχισαν να χάνουν αρκετές περιουσίες, ενώ οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι. Σήμερα οι εγκυκλοπαίδειες θεωρούν ότι εκείνος ήταν ένας από τους λόγους που ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση το 1789. Προσπάθησε για έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς να λάβει υπόψη του ότι εκτός από τους φτωχούς που θα έφτιαχναν τη ζωή τους, οι πλούσιοι θα προσπαθούσαν να ογκώνουν τις περιουσίες τους. Ήλπιζε μάλλον στο ότι οι άνθρωποι μπορεί να γίνουν όλοι ίσοι, ακόμα και στον πλούτο, αλλά δε σκέφτηκε την απληστία των ανθρώπων και έτσι αυτοεξορίστηκε στην Βενετία.
Συνέχισε να ζει από τα κέρδη που του έφερνε ο τζόγος, ποντάροντας πάντα στις πιθανότητες των φύλλων που είχε ο αντίπαλος. Πέθανε στη Βενετία. Και ο κόσμος δεν ήταν ποτέ ο ίδιος...
Ο Claude Cueni κυκλοφόρησε ένα ιστορικό μυθιστόρημα για τη ζωή του John Law με τίτλο "Το μεγάλο παιχνίδι" και τον χαρακτηρίζει ως "τον τέλειο συνδυασμό του Καζανόβα και του Μπιλ Γκέιτς".
Χαιρετώ τους υπομονετικούς φίλους του Υ!
Υπομονονετικούς γιατί τόσον καιρό έχουμε κάνει pause στο όλο θέμα λόγω "δημιουργικών αναζητήσεων" και μελλοντικών ιστολογικών ανακατατάξεων!
Κοινώς: Τα καλύτερα έρχονται! Και δεν αστειεύομαι καθόλου ως προς αυτό! Απλά λίγη υπομονή ακόμα...
Και για να γελάσουμε λίγο , μιας και έχουμε όλο το χρόνο να κλαίμε από εδώ και στο εξής (αναφέρομαι στην πνευματική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας) ορίστε ένα κατά τη γνώμη μου αστείο τραγούδι από ένα επίσης απάλευτο συγκρότημα.
Κυρίες και κύριοι...Το Πλοκάμι του Καρχαρία ερμηνεύει το Τραγούδι του Μπάζου!!!
Απολαύστε!
Υ.Γ. Δεκτές και οι αφιερώσεις σε (ας πούμε) αγαπημένα πρόσωπα!

Βρισκόμαστε σε πόλεμο. Σε αδιάκοπο,ανελέητο πόλεμο.
Άθελά μας έχουμε επιλέξει στρατόπεδο και έχουμε στραφεί εναντίον των ίδιων μας των εαυτών. Είμαστε "Η Γενιά του Καθρέφτη".Εκεί βλέπουμε τον εχθρό να μας κοιτάει στα μάτια και να απειλεί τα όνειρά μας, την όμορφη εικόνα μας απέναντι στους ομοίους μας.
Το ρεπορτάζ στις ειδήσεις των 8 ήταν περίπου αυτό:
"Οι πολίτες βλέπουν θετικά το ενδεχόμενο τα εμπορικά καταστήματα να παραμένουν ανοιχτά τις Κυριακές. Αλλά και οι ίδιοι οι καταστηματάρχες θεωρούν ότι αυτός ίσως είναι ένας τρόπος να καλύψουν τα χαμένα έσοδά τους, ειδικότερα σε περιόδους όπως αυτή, που οι πωλήσεις έχουν πέσει αισθητά."
Κάπου εκεί ακούς κάποιους περαστικούς να σου λένε πόσο ωραία είναι τις Κυριακές, δεν προλαβαίνω άλλες μέρες,ήρθα με τα παιδιά μου και είναι πολύ όμορφα,μακάρι να ήταν έτσι κάθε Κυριακή,και γιατί όχι;Να ανοίγουν και Κυριακές και πάει λέγοντας.Επόμενο θέμα. Έρευνα: Τι αρέσει στις γυναίκες. Επόμενο θέμα.Μόδα.Επόμενο θέμα. Δώρα για τις Γιορτές. Επόμενο θέμα...
Και εσύ σκυθρωπός,βαριεστημένος,αξιολύπητος έτσι όπως χύνεσαι στον καναπέ σου, σκέφτεσαι τον εαυτό σου να φοράει τα ωραία ρουχαλάκια του, να κάνει σκι στην Αράχοβα, να ψωνίζει την Κυριακή στο κέντρο άχρηστα πράγματα για δώρα. Τη στιγμή αυτή έχεις ήδη διαλέξει στρατόπεδο. Είσαι και εσύ ένας από εμάς.
Καλώς ήρθες στη Γενιά μας. Στη Γενιά του Καθρέφτη.
Σύμπτωμα πρώτο: Όταν καθρεφτίζεσαι , δεν κοιτάς το είδωλο στα μάτια. Κοιτάς οπουδήποτε αλλού, αλλά όχι στα μάτια.
Σύμπτωμα δεύτερο: Δεν είσαι ευχαριστημένος με αυτό που σου δείχνει ο καθρέφτης. Και λέω ότι στο δείχνει ο καθρέφτης γιατί πολύ απλά εσύ είσαι τυφλός.
Στόχος επετεύχθη: Αυτός είναι ο εχθρός.Εσύ.Το είδωλο. Δεν είσαι εσύ αυτός. Κάποιο λάθος έγινε. Πώς έφτασες εδώ;Όχι δεν είσαι εσύ.
Θα επανορθώσεις. Ο Καθρέφτης δεν λέει ποτέ ψέμματα. Ήρθε η ώρα να κοιτάξεις και λίγο τον εαυτό σου. Αρκετά τον παραμέλησες.
Και κάπως έτσι καλέ μου φίλε μοιάζεις όλο και πιο πολύ στον διπλανό σου. Κάπως έτσι μού δείχνεις τον φίλο σου και σου λέω ποιος είσαι. Και κάπως έτσι εσύ γερνάς μα το είδωλο όχι. Κάπως έτσι πεθαίνεις: Χωρίς να έχεις προσφέρει τίποτα. Είσαι μια παράπλευρη απώλεια. Και τίποτα άλλο. Ένα νούμερο σε μια στατιστική.Και τίποτα άλλο. Ένα Τίποτα με ωραία ρούχα. Και τίποτα άλλο.Τέτοια είναι η Γενιά του Καθρέφτη.





Ακούγοντας μουσική σήμερα άθελά μου έπεσα πάνω σε αυτά τα 3 τραγούδια. Ίσως να μην τα ξέρετε ή να μη σας αρέσουν. Όμως εμένα με πήγαν πάρα πολλά χρόνια πίσω..!Έτσι λοιπόν θέλησα να τα μοιραστώ μαζί σας . Στο ένα από αυτά συμμετέχει και ο Σωτήρης Καλυβάτσης υποδυόμενος την Κότα Μπαμπέσα (?!) το 1995!!!
