ΔΕΝ ΞΑΝΑΒΟΣΚΩ ΑΛΛΟ ΣΑΝΟ!

Έτσι είναι αδέρφια. Όχι μόνο έφτασε ο κόμπος στο χτένι αλλά έχει μπλεχτεί και το ίδιο το χτένι στον κόμπο. Γόρδιος δεσμός. Για μένα , για σένα, για σας , για όλους. Το τζάμπα πέθανε. Δυστυχώς θα έλεγα εγώ.

Η έννοια της αφιλοκερδούς προσφοράς έχει γίνει συνώνυμη του "μαλάκα" όσον αφορά αυτόν που την προσφέρει και αντικατέστησε την "εξυπνάδα" και την "επιχειρηματικότητα" από τη μεριά αυτού που τη δέχεται και την εκμεταλλεύεται
Και αφού το τζάμπα πέθανε η μόνη μας ελπίδα ζει ακόμη στο φιλότιμο. Σε μια λέξη και μια έννοια που δεν υπάρχει σε καμιά άλλη γλώσσα του κόσμου.Ακόμα και αυτό όμως πια τείνει να ξεφτιλιστεί στον βωμό της αιμοβόρας ανταγωνιστικότητας, της πισώπλατης και συναδελφικής μαχαιριάς αλλά και της αυθεντικής και πηγαίας βλακείας που διατρέχει χρόνια τώρα το DNA μας.

"Εγώ δεν ακούω μουσική"
"Εγώ δεν ακούω ραδιόφωνο"
"Βιβλίο; Χαζός είσαι ρε; Τι με πέρασες;"
"Μπα ούτε τηλεόραση βλέπω"
"Χόμπι; Ε αυτοκίνητα,γκόμενες τέτοια.."

Και τι σκατά κάνεις στη ζωή σου ρε μεγάλε; Πού ελπίζεις εσύ που όλους τους κρίνεις και όλους τους τσουβαλιάζεις;Ποιος θα βασιστεί επάνω σου; Εγώ; Εμείς; Για ποιό λόγο και με ποιο κίνητρο; Έτσι κάπως πεθαίνει το τζάμπα και μαζί του πεθαίνει και κάθε ίχνος ανθρωπιάς,συμπόνοιας και κατανόησης.Αν το μόνο που σε νοιάζει είναι να κάνεις διακοπές φυτοζωόντας, να ψωνίζεις ψωνισμένος το ακριβό καινούργιο παντελόνι της τάδε φίρμας,να σχολιάζεις τον απέναντι, τον διπλανό αλλά ποτέ τον εαυτό σου ,τότε είσαι αυτό που λέμε η "κοντή ψωλή" που της έφταιγαν οι τρίχες!

Και όσο για μένα: Δεν ισχυρίζομαι ότι εγώ είμαι η "μεγάλη ψωλή" αλλά τουλάχιστον δεν μου φταίνε οι τρίχες! Αν διαβάζεις το κείμενο και εκνευρίζεσαι τότε ξέρεις ότι μιλάω για σένα. Αν διαβάζεις το κείμενο και συμφωνείς τότε εγώ είμαι εσύ και εσύ είσαι εγώ. Αν διαβάζεις το κείμενο και διαφωνείς τότε αυτό είναι σημάδι ότι το μυαλό σου δουλεύει προς τη σωστή κατεύθυνση.Αν πάλι διαβάζεις το κείμενο και καταλαβαίνεις ότι μιλάω για κυνήγι ή για διακόσμηση εσωτερικών χώρων τότε άστο...

Συνέχισε να μασάς το νοστιμότατο σανό που σε ταΐζουν ευλαβικά και άσε με εμένα τον "περίεργο που νομίζω ότι είμαι κάποιος" να λέω τα δικά μου.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

Ολόκληρο το άρθρο

ΑΚΛΟΝΗΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ

Είναι γύρω μας. Είναι δίπλα μας. Είμαστε εμείς. Άνθρωποι που κρατούν τα κεφάλια τους. Βολική στάση να κρατάς το κεφάλι σου. Αποφεύγεις να ξοδέψεις την ενέργεια που απαιτείται για να το στηρίξεις στο λαιμό σου. Αδυνατείς να το κρατήσεις σε ισορροπία. Σαν φουρτουνιασμένο πλοίο η σκέψη σου αρμενίζει σε καταγάλανα νερά,προσπερνάς το παρών και απλά ταξιδέυεις. Χωρίς κάποιο προορισμό. Απομακρύνεις κάθε τι που σε προσεγγίζει,από φόβο και ανασφάλεια. Περπατάς στις σκιές με μόνη συντροφιά την αναπνοή σου. Στέκεσαι αδρεανείς και υποσιτίζεις το νου σου. Του δίνεις για τροφή μόνο τα σκουπίδια της τηλεόρασης και της άχρωμης καθημερινότητας σου.

Η μιζέρια σε κρατά δέσμιο της. Δε σε αφήνει να ενεργήσεις. Δε σε αφήνει να αναλογιστείς. Δε σε αφήνει να κρίνεις. Δε σε αφήνει να αντιδράσεις. Δε σε αφήνει να ψηφίσεις λογικά. Δε σε αφήνει να διεκδικήσεις μια καλύτερη παιδεία. Δε σε αφήνει να γελάσεις με τους φίλους σου. Δε σε αφήνει να ερωτευτείς ΕΚΕΙΝΗ.

Ακόμα και αν κάνεις πως το κουνάς,πως του δίνεις αίμα να εκτελέσει τις "υποσχέσεις" του σοκάρεσαι από τις ικανότητες σου. Βλέπεις τη ραστώνη του κόσμου να σου χαμογελάει και να σε παρασύρει στα λημέρια της. Επιστρέφεις ξανά λοιπόν στο καβούκι σου,προσπερνάς τις στιγμές ζωής και κρατάς με τα δυο σου χέρια,αυτά που μπορούν να ξαναχτίσουν ένα πιο δίκαιο κόσμο,το κεφάλι σου γιατί έτσι έμαθες,άλλωστε που να ξεβολεύεσαι..

Ολόκληρο το άρθρο

Ενα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007-Ουάσιγκτον‏

Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό.
Ενα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους.
Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.
4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.
10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.
45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.
1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε.

Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης. Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολλαρίων. Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολλάρια. Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια; Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι: Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα,πόσα άλλα πράγματα χάνουμε...
Ολόκληρο το άρθρο

KANTE SIGN OUT ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ.

Sign In: Διάβασα χθες ότι το facebook λέει έφτασε τους 200.000.000 χρήστες. Αυτή είναι μια πολύ σημαντική είδηση. Και για αυτούς που έχουν facebook και για αυτούς που έχουν To Facebook αλλά και για όλους τους υπόλοιπους. Είμαι ίσως από τους λίγους που δεν έχουν facebook. Στην αρχή ένιωθα περίεργα αλλά στην πορεία κατάλαβα ότι έκανα πολύ καλά που δεν μπήκα εκεί μέσα.

Και αυτό για πολλούς λόγους. Οι πιο σημαντικοί είναι οι εξής: Δεν έχω λόγο να βρω κανέναν από το σχολείο όπως πολλοί μου λένε. Γιατί πολύ απλά αυτούς που ήθελα δεν τους έχασα ποτέ. Επίσης δεν γουστάρω να βάλω τα στοιχεία μου και να μην μπορώ να τα διαγράψω.

Δεν γουστάρω να μου στέλνουν διαφημίσεις "σύμφωνα" με το προφίλ μου. Δεν θέλω να μιλάω με κάποιον "φίλο" μου που δεν με ενδιέφερε ποτέ ούτε πρόκειται ποτέ να με ενδιαφέρει. Δεν θέλω να ξέρω τι διάθεση του καθενός ή το πού πήγε και τι έκανε ανά πάσα στιγμή. Μου τη δίνει να στέλνω "λουλουδάκια" και "αγκαλίτσες" μιας και προτιμώ το real thing...

Και ερχόμαστε πάλι στην είδηση .Το ότι οι χρήστες είναι τόσοι πολλοί δεν θα έπρεπε να κάνει χαρούμενο κανέναν άλλον παρά μόνο αυτούς που πλουτίζουν από το facebook.

Προσωπικά το βρίσκω τραγικό 200.000.000 άνθρωποι να συντονίζονται παγκοσμίως αναπτύσσοντας την ικανότητά τους στο πληκτρολόγιο κάθε μέρα και πιο πολύ και μετά αυτό να το αποκαλούν "φιλία".

Και ο όρος "κοινωνική δικτύωση" είναι λάθος. Κοινωνική δικτύωση είναι να αποκτάς καινούργιους φίλους (πραγματικούς) και να γνωρίζεις καινούργια πράγματα και καταστάσεις. Ίσως το πιο σωστό θα ήταν να του δοθεί ο τίτλος "εικονική κοινωνική δικτύωση". Ναι κάπως καλύτερα έτσι. Εξακολουθώ να μην έχω μετανοιώσει για την επιλογή μου.

Ελπίζω να μπορέσω να την υποστηρίζω για πολύ καιρό και να μην χρειαστεί να "συμβιβαστώ με τους καιρούς". Κάπου εδώ τελείωσα αυτά που ήθελα να πω. Sign out τώρα και καλή σας νύχτα.

Ολόκληρο το άρθρο

ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΣΑΣ!

Όσο διαβάζετε αυτήν την πρόταση 50000 κύτταρα του σώματός σας θα πεθάνουν και άλλα τόσα θα γεννηθούν.

Φανταστείτε τι χαμός γίνεται όταν βλέπετε τηλεόραση και αποχαυνώνετσε,όταν μασάτε τους μαϊντανούς που σας προσφέρουν και όταν πιστεύετε τα ψέμματα που με περισσή ευκολία ξεστομίζουν οι κατά καιρούς "φωτισμένοι" άνθρωποι.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

Ολόκληρο το άρθρο

ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ

--------
Μόλις στείλατε μια ειδοποίηση με δόνηση
--------
ο Χρήστης Περικλής λέει:
geia. ti leei? ti kaneis?
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
kala esu?
ο χρήστης Περικλής λέει:
kala kai egw
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
ti egine me ti douleia? vrikes tpt?
ο χρήστης Περικλής λέει:
oxi tpt.btw mipws exeis kanena gnwsto esu?
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
nop!
ο χρήστης Περικλης λέει:
mlkia
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
pou xathikes esu re?kairo exoume na se doume
ο χρήστης Aλέξανδρος λέει:
mono apo edw tha ta leme?
o χρήστης Αλέξανδρος λέει:
ksexasame ta moutra sou!
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
xaxaxa
o χρήστης Αλέξανδρος λέει:
eisai edw?
----------
Μόλις στείλατε μια ειδοποίηση με δόνηση
----------
o χρήστης Περικλής λέει:
ela re. katevazw kati tainies
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
pame gia kana kafe?
ο χρήστης Περικλής λέει:
alli fora
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
gt?
ο χρήστης Περικλής λέει:
twra katevazw tainia k se kana misawro kanonisame paixnidi me
ta paidia online
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
pote mporeis na pame gia kana kafe?
ο χρήστης Περικλής λέει:
file gmst. exw faei kollima twra me to paixnidi
ο χρήστης Περικλής λέει:
ase pou den paizei fragko
ο χρήστης Αλέξανδρος λέει:
ok.milame an einai.pare til otan mporeseis
ο χρήστης Περικλής λέει:
nai tha ta poume.
ο χρηστης Αλέξανδρος λέει:
bye
ο χρήστης Περικλής λέει:
cya


Εκείνο το βράδυ o Αλέξανδρος γνώρισε μια κοπέλα και πέρασαν καταπληκτικά. Είναι ακόμα μαζί. Ο Περικλής έμεινε σπίτι και συνέχισε να παίζει. Με τον Αλέξανδρο έχουν να μιλήσουν από τότε.

Ολόκληρο το άρθρο