ΧΑΡΑΚΙΑ

Προσπαθώ να το ξεχάσω μα μάταια. Πέρασε σχεδόν μια βδομάδα. Όποτε περνάω όμως από εκεί,ένα χαστούκι στη ψυχή μου επαναλαμβάνεται.

Σε μια σκοτεινή οδό στη Θεσσαλονίκη μια σκηνή γυρίστηκε,όσο τη θυμάμαι,μα το Θεό τρελαίνομαι. Εκεί λοιπόν,υπάρχει ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο. Μέσα στο οποίο ζούσε μια πολύ μεγάλη σε ηλικία κυρία. H καημένη δεν είχε που αλλού να μείνει. Την έβλεπα κάθε μέρα,λέγαμε και καλημέρα καμιά φορά. Πάντα ευγενική και χαμογελαστή. Δεν ξέρω καν το όνομα της...

Την Τετάρτη πρωί προς μεσημέρι,πέρασα απο 'κει. Η καλή κυρία αυτή τη φορά δεν ήταν χαμογελαστή. Είχε βγάλει τα όποια "έπιπλα" της από το σπίτι και καθόταν πάνω τους.Έκλεγε.Ένας βράχος κάθισε πάνω στη ψυχή μου,όπως ακριβώς καθόταν και αυτή. Όταν τη ρώτησα τι έπαθε,απλά μου έδειξε τον τοίχο. Γύρισα το βλέμμα μου για να δω, αλλά και γιατί δεν άντεχα να την βλέπω άλλο να κλαίει. Ένα χαρτί της γνωστοποιούσε ότι το κτίριο θα σφραγιστεί. Στη κορυφή του χαρτιού,η σημαία της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Αυτή είναι η Ελλάδα μας;Διώχνει μια κυρία από ένα κτίριο χωρίς να της βρει άλλη στέγη;Αρνούμαι να το πιστέψω. Προσέυχομαι να της βρήκαν ένα κεραμίδι να βάλει πάνω από το κεφάλι της και εύχομαι το κτίριο να αξιοποιηθεί γιατί είχε την τύχη να φιλοξενεί μέσα του μια χαμογελαστή ΚΥΡΙΑ.

Ολόκληρο το άρθρο

ART ATHINA: ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΜΑΣΤΙΓΩΜΑ

Παρακολούθησα χθες για λίγο την εκπομπή του Μάκη. Του Δημοσιογράφου ντε! Με έκπληξη διαπίστωσα ότι το θέμα της ήταν μια πολιτιστική έκθεση στην οποία ένας περφόμερ αυτομαστιγωνόταν και μετά γονάτιζε για να τον μαστιγώσουν άλλοι.32 μαστιγώματα έφαγε! Αληθινά! Με δύναμη! Η έκθεση σύμφωνα με τον καλλιτέχνη έδινε τη δυνατότητα στο κοινό να λάβει ενεργό μέρος μαστιγώνοντας και αυτό με τη σειρά του τον περφόρμερ. Όσο για τον περφόρμερ...το έκανε αφιλοκερδώς και με τη θέλησή του (φυσικά). Το θέμα της έκθεσης ήταν ο ανθρώπινος πόνος...και από αυτό είχε μπόλικο...Έχω σοβαρές αμφιβολίες για το αν αυτό είναι τέχνη με την κλασσική έννοια του όρου. Όμως είμαι της άποψης ότι η τέχνη δεν γνωρίζει όρια. Όχι τουλάχιστον οριοθετημένα από άτομα εκτός αυτής.Συνεπώς δεν πρόκειται να λογοκρίνω την έκθεση άσχετα με το αν θα πήγαινα να τη δω ή όχι.
Οι εικόνες είναι σκληρές. Αν ο στόχος του δημιουργού ήταν να προκαλέσει τότε το πέτυχε!
Ολόκληρο το άρθρο