4/10/1999 - 4/10/2009
10 χρόνια από εκείνη την αποφράδα ημέρα. ΠΑΟ-ΠΑΟΚ 1-1.
Ένα από τα πούλμαν που μεταφέρει μερικούς οπαδούς του ΠΑΟΚ, συγκρούεται με μικρό φορτηγό, στα Τέμπη.
6 άτομα, ηλικίας 17-25 ετών, χάνουν τόσο άδοξα τη ζωή τους.
Νεκρός επίσης και ο οδηγός του φορτηγού.
Εκεί στην ΕΡΤ δεν πάνε καλά. Ή μάλλον, εμείς δεν πάμε καλά που δεν τους διώχνουμε με τις κλωτσιές σταματώντας να πληρώνουμε την ετσιθελική τους συνδρομή.
Ειλικρινά, δεν παίζει ρόλο η ομάδα. Δεν έχει σημασία αν είσαι μαύρος, κόκκινος, κίτρινος, πράσινος.
Κοιτάξτε απλώς τι έκανε το παλικάρι Απλώς δείτε τι κάνει ο συνδυασμός ταλέντο-μεράκι.
Το καλύτερο βίντεο που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στο Youtube.
Για πολύ καλύτερη θέαση, πατήστε εδώ
Ολόκληρο το άρθρο
Πολλές φορές ακούμε ότι η ομάδα του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ επισκέφτηκαν την Πόλη και συνάντησαν εκπροσώπους του Α.Σ. Πέρα, πρόγονος και των δύο. Τα Ελληνικά κατευθυνόμενα Μ.Μ.Ε. γράφουν ότι θέλουν. Ή καλύτερα, γράφουν ότι θέλουν κάποιοι άλλοι. Ας δούμε όμως την πραγματικότητα μέσα από αυτό το ωραίο άρθρο του Contra.gr.
Ο αθλητικός σύλλογος Πέρα που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη αποτελεί, δίχως αμφιβολία, έναν θρύλο για τον ελληνικό αθλητισμό. Πέρα από γεγονός ότι ακόμα και στις μέρες μας μπορεί να χαρακτηριστεί ως ελληνικός φάρος στην τεράστια, πλέον, Πόλη, ουδείς ξεχνά ότι από τα σπλάχνα του γεννήθηκαν τόσο η ΑΕΚ, όσο και ο ΠΑΟΚ.
Εν έτει 2009, ο Πέρα προσπαθεί να επιβιώσει, παλεύει με τις δυσκολίες αλλά οι άνθρωποί του δεν χάνουν την αισιοδοξία τους. To Contra.gr βρέθηκε στα γραφεία του ιστορικού συλλόγου στην Κωνσταντινούπολη και ξεναγήθηκε στις εγκαταστάσεις του από τον πρόεδρο Δημήτρη Κώτσια. Ο Ελληνας παράγοντας, με τη χαρακτηριστική, βαριά, πολίτικη προφορά του μας εκμυστηρεύτηκε τους φόβους, τις ελπίδες του και τα παράπονά του.
Kύριε Κώτσια, θα θέλαμε πρώτα απ’ όλα να μας δώσετε μερικά στοιχεία για το σύλλογο....
«O σύλλογος ιδρύθηκε το 1886 από Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης. Μέχρι το 1923 είχε το όνομα Πέρα. Μετά την ίδρυση της τουρκικής δημοκρατίας μαζί με το όνομα της περιοχής αλλάζει και αυτό του συλλόγου και γίνεται Μπέγιογλου Σπορτς. Ο σύλλογος συνεχίζει βέβαια να είναι Ελληνικός και όλα τα μέλη της διοίκησης είμαστε Ρωμιοί. Δυστυχώς στους αθλητές όχι. Λίγοι είναι δικοί μας, οι περισσότεροι είναι ντόπιοι. Έχουμε τμήματα ποδοσφαίρου, βόλεϊ και μπάσκετ σε ερασιτεχνικό επίπεδο και όσο πάμε από εδώ και πέρα».
Γιατί το λέτε αυτό;
«Διότι για το σύλλογό μας δεν ενδιαφέρεται κανείς. Δεν έχουμε τους οικονομικούς πόρους για να ορθοποδήσουμε και να κάνουμε κάτι καλύτερο. Δεν μας ρωτάει κανείς «ρε παιδιά τι γίνεται, πως τα βγάζετε πέρα». Δεν μπορείς να έχεις ανοιχτό σύλλογο χωρίς αθλήματα. Παρά το γεγονός ότι οι ομάδες μας είναι ερασιτεχνικές, έχουν και αυτές τα έξοδά τους».
Τα έσοδά σας ποια είναι;
«O Θεός μας βοηθάει. Κάνουμε γεύματα, βγάζουμε λαχνούς μεταξύ των μελών, αυτά σε γενικές γραμμές. Άλλα έσοδα δεν έχουμε».
Δεν υπάρχει δηλαδή επιχορήγηση από το τουρκικό κράτος όπως προβλέπεται στην Ελλάδα για τα ερασιτεχνικά σωματεία;
«Όχι».
Έχετε επαφή με τον Πέρα που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα ή με άλλες ομάδες;
«Γνωρίζετε ότι οι ιδρυτές της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ είναι παλιοί αθλητές μας. Οι δύο ομάδες μας επισκέφθηκαν στο περιθώριο του φιλικού αγώνα που είχαν δώσει με τη Γαλατασαράι. Ήρθαν, μας είδαν, τους είδαμε, φάγαμε, ήπιαμε και έφυγαν».
Είχαμε διαβάσει ότι ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ, Ντέμης Νικολαϊδης είχε υποσχεθεί ότι θα σας στείλει αθλητικό υλικό και τελικά το μόνο που βρήκατε ήταν τρύπιες κάλτσες…
«Σωστό. Τρύπιες κάλτσες και φανελάκια. Πληρώσαμε ένα σωρό χρήματα για τη μεταφορά ενός υλικού μεταχειρισμένου».
Από τον ΠΑΟΚ;
«Τίποτα, δυστυχώς τίποτα. Μας θυμούνται μόνο στις δεξιώσεις. Η όταν έρχεται η ΑΕΚ να γιορτάσει τα 80 χρόνια από την ίδρυσή της. Μόνο όταν μας έχουν ανάγκη. Τα λέμε και τα ξαναλέμε αλλά δεν λέει να αλλάξει τίποτα. Ας έχουν όλοι την υγειά τους…»
Ξέρετε, ο περισσότερος κόσμος στην Ελλάδα δεν γνωρίζει ότι στην Πόλη υπάρχουν ακόμα Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι…
«Εκτός από τον Πέρα, υπάρχουν και τα Ταταύλα. Γενικά, όποιος θέλει να μάθει κάτι, το μαθαίνει. Υπάρχει, έτσι και αλλιώς, ο Πέρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Αλλά φαίνεται ότι δεν τους ενδιαφέρει».
Πόσους Έλληνες αθλητές έχετε τώρα;
«Όλοι είναι 220, καμιά 25αριά είναι δικοί μας. Οι Έλληνες της Πόλης αυτήν την ώρα είναι περίπου 2000. Από αυτό το νούμερο, 300 είναι παιδιά που φοιτούν στα Δημοτικά και τα Γυμνάσια. Αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να τραβήξουμε αυτά τα παιδιά στον αθλητισμό. Υπάρχουν βέβαια άλλα ενδιαφέροντα για τα παιδιά αλλά αυτά τα έχει και ο Τούρκος. Και όμως, ο Τούρκος έρχεται».
Πίσω σας βλέπουμε μία φανέλα της ΑΕΚ…
«Ναι. Την υπέγραψαν όλοι οι παίκτες όταν ήρθαν για να γιορτάσουν τα 80 χρόνια του συλλόγου».
Η τροπαιοθήκη σας είναι πλούσια...
«Πράγματι. Ο σύλλογός μας είναι από τους πρώτους αθλητικούς συλλόγους της Τουρκίας, όχι μόνο της Πόλης. Είχαμε τμήματα ποδηλασίας, χάντμπολ. Το ποδόσφαιρο δεν το γνώριζαν οι Τούρκοι. Από μας το γνώρισαν. Το ποδοσφαιρικό γήπεδό μας ήταν το μόνο στην Πόλη για πολλά χρόνια. Ανεβήκαμε στην Α’ Εθνική, δυστυχώς όμως αυτό έγινε σε παραμονές δύσκολων χρόνων. Μετά ήρθαν τα Σεπτεμβριανά, οι απελάσεις. Μειώθηκε η χρηματοδότηση, η ομάδα έπεσε. Τα γεγονότα του 1955 και του 1964 έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Τα τρόπαια που βλέπετε, γύρω στα 1000, είναι αυτά που μας κρατάνε ζωντανούς».
Με τα σωματεία της Σμύρνης είχατε επαφή;
«Ναι βέβαια. Εκείνα τα χρόνια στενή επαφή. Έχουν πάει και ομάδες μας στην Ελλάδα για αγώνες. Η ΑΕΚ έκανε προπονήσεις στο γήπεδό μας όταν ήρθε πριν από 25 χρόνια για αγώνα με τουρκική ομάδα».
Οι σχέσεις μας με τους Τούρκους σε ποια επίπεδα βρίσκονται αυτή τη στιγμή; Πόσο έχουν αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων;
«Υπάρχουν δύο βασικές περίοδοι. Αυτή πριν τους σεισμούς και αυτή που ακολούθησε μετά. Άλλαξαν πολλά, οι δύο λαοί βοήθησαν ο ένας τον άλλο. Γίναμε ...αδερφάκια. Έχουμε μείνει πάρα πολύ λίγοι και άρχισαν να μας αγαπάνε πάρα πολύ. Το ενδιαφέρον τους περισσεύει πλέον. Πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, αντιμετωπίζαμε πολλά προβλήματα. Τα πράγματα τώρα είναι ήσυχα».
Όταν οι σχέσεις των δύο κρατών είναι τεταμένες, υπάρχει αντίκτυπος της συμπεριφοράς των Τούρκων απέναντί σας;
«Όχι, γιατί εμάς πλέον μας βλέπουν σαν δικούς τους. Αυτοί που έχουν μείνει εδώ είναι οι πιο θαρραλέοι. Κανείς δεν μας δένει εδώ, κανείς δεν μας λέει δεν μπορείς να φύγεις, δεν μπορείς να πουλήσεις τα ακίνητά σου. Είμαστε ελεύθεροι, θέλουμε και μένουμε. Αυτή είναι η πόλη που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε, εδώ έχουμε θάψει τους νεκρούς μας. Έχουμε παιδιά, συνεχίζεται η ζωή. Από αυτούς που έχουν μείνει, ελάχιστοι επιθυμούν να φύγουν».
To μέλλον του συλλόγου πως το βλέπετε;
«Έτσι όπως είμαστε, θα πορευτούμε για μερικά χρόνια ακόμα. Τα έξοδα είναι περισσότερα από τα έσοδα. Ακούγεται σαν ζητιανιά, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Αν δεν βάλουμε χρήματα από την τσέπη μας, το πράγμα δεν προχωράει. Αλλά αγαπάμε αυτό που κάνουμε, είναι το μεράκι μας. Αγαπάμε και τη νεολαία, παρόλο που δεν είναι δική μας. Αλλά να ξέρετε ότι αυτούς που φέρνουμε στο σύλλογο, τους διαλέγουμε. Δεν φέρνουμε τον κάθε τυχόντα».
Έχετε και τη φωτογραφία του Κεμάλ Ατατούρκ…
«Πρέπει να τον έχεις...»
Όπως λέει και ο τίτλος, τα 5 καλύτερα πυρσο-show της Super League για την περίοδο 2008/2009
Ολόκληρο το άρθρο
Καλημέρα. Πίσω στις υποχρεώσεις. Αν και γύρισα από εφορία και τα νεύρα είναι λίγο τσιτωμένα, διάβασα το παρακάτω άρθρο της goalday.gr και γέλασα λίγο
«Ασπρόμαυρο» CD από τον Διονύση Μακρή
""""Οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ τραγουδούν όπου βρεθούν και όπου σταθούν το «Εμείς μαζί για μια ζωή», ένα σύνθημα που το έχουν κάνει βίωμα. Αυτό το σύνθημα έγινε πλέον και CD, το οποίο θα τεθεί στην κυκλοφορία τις προσεχείς ημέρες. Πρόκειται για μία δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Εμείς μαζί για μια ζωή», που είναι αφιερωμένη στον ΠΑΟΚ και το λαό του. Το CD αναμένεται να αφήσει εποχή, καθώς είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου που ένας καλλιτέχνης ερμηνεύει τραγούδια γραμμένα για τον ΠΑΟΚ, με πηγή έμπνευσης το δικέφαλο αετό και τα συνθήματα που τραγουδά η «ασπρόμαυρη» κερκίδα. Ερμηνευτής δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από έναν τραγουδιστή που είναι άρρωστος ΠΑΟΚτσής. Ο λόγος για τον Διονύση Μακρή, ο οποίος όχι μόνο δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για τον ΠΑΟΚ, αλλά την εκδηλώνει όπου βρεθεί και όπου σταθεί. Είναι χαρακτηριστικό πως δυο από τα τραγούδια θα έχουν ως ρεφρέν συνθήματα του ΠΑΟΚ, κάτι που αναμένεται να ξεσηκώσει τους «ασπρόμαυρους» οπαδούς. Το CD περιλαμβάνει οκτώ τραγούδια, τη σύνθεση και το στίχο των οποίων υπογράφουν αντίστοιχα οι Παναγιώτης Παυλής και Αντώνης Μήτσικας. Τη δουλειά αυτή υπογράφει και ο Θόδωρος Ζαγοράκης, καθώς στο CD υπάρχει και μήνυμα του προέδρου της ΠΑΕ, ενώ μέρος των εσόδων θα δοθεί για την οικονομική ενίσχυση του ΠΑΟΚ. Το CD περιλαμβάνει και βιβλιαράκι στο οποίο καταγράφεται η ιστορία του ΠΑΟΚ και των οπαδών του.""""
Tα tracks του άλμπουμ είναι τα εξής:
1. Εμείς μαζί, για μια ζωή. Τσιφτετέλι με γρήγορο ρυθμό για το ημίχρονο.
2. Ωωω ΠΑΟΚΑΡΑ. Μπιτάκι τρελό για το καλοκαίρι.
3. Για σένα έχω κάνει κρατητήριο, και σκότωσα για ένα εισιτήριο. Εδώ μιλάμε για μια μελαγχολική μπαλάντα. Ο 22χρονος ζουλού-ορκ, μετά από πέντε Τούμπα Λίμπρε, ψάχνει απεγνωσμένα ένα εισιτήριο για το ΠΑΟΚ- Αρης. Μάταιος κόπος. Εισιτήριο πουθενά με αποτέλεσμα να καταλήξει στο κρατητήριο ύστερα από την αποτυχημένη απόπειρα να μπει στο γήπεδο σκαρφαλώνοντας από τα τουρνικέ.
4. ΠΑΟΚ ολέ,ολέ, γαμώ τα Τουρνικέ. Συμμετέχει η χορωδία της Θ.4
και τα χάλκινα της Νεάπολης. Επαναστατικό τραγούδι-παρέμβαση-διαμαρτυρία για τα τουρνικέ που δεν αφήνουν τον αγνό φίλαθλο να μπει τζάμπα όπως συνήθιζε.
5.Και όταν μια μέρα ΠΑΟΚ θα πεθάνω, εκεί ψηλά πουτάνα θα τα κάνω. RnB σούστα με χρήση τρομπέτας από το γνωστό τρομπετίστα-τρόμπα της θύρας 1. Στο στίχο: εκεί ψηλά πουτάνα θα τα κάνω, στη λέξη ψηλά, όλοι σηκώνουν τα χέρια τους όπως γίνεται και στο τραγούδι του Χατζηγιάννη.
6. Εμπρός αετέ- δικέφαλε, feat. Πασχάλης Τερζής. Από τη μία πλευρά ο Μακρής και από την άλλη ο Τερζής. Ο ένας φωνάζει: εμπρός αετέ και ο άλλος απαντάει με: δικέφαλε.
7. Ωωω ΠΑΟΚΑΡΑ REMIX. Εδώ οι στίχοι έχουν αλλάξει: Ωωω ΠΑΟΚΑΡΑ, είχα δέντρα στα Ζωνιανά, σκάσανε οι μπάτσοι και τα πήρανε και αυτά, μα σαν και τη δική σου τη μαστούρα πουθενά. Τραγούδι με πολιτικό νόημα. Ο φίλαθλος ζητά την αποποινικοποίηση της κάνναβης και δηλώνει την αμέριστη συμπαράστασή του στους κατοίκους των Ζωνιανων. Η χρήση μπάφου στη θύρα 4 έχει πέσει κατά 50% από το επεισόδιο στα Ζωνιανά με αποτέλεσμα οι φίλαθλοι να μένουν "στεγνοί" και να πετάνε πέτρες στα κόρνερ για να περάσει η ώρα τους.
8. Το μόνο που θυμάμαι από παιδί μικρό, στα @@@@@ μου να γράφω, τον Ολυμπιακό.
Πάντα και παντού κολλάει ένα τραγούδι για τον Ολυμπιακό. Είναι must.
Ολόκληρο το άρθρο
