ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ...

Κάπου διάβασα σήμερα πως,λέει,προβλέπεται πως έρχεται τεράστιο κύμα από τις Ευρώπες.κόσμο. Ο "προφήτης του κειμένου,το έβλεπε να έρχεται από όξω. Γιατί;Δεν του έφθαναν τα Δεκεμβριανά για το δει πως και δω στην χώρα μας,ο (νέος) κόσμος ξυπνάει;Ο "ναρκωμένος" νιος ξυπνάει σιγά σιγά...Αφήνει τη ραστώνη πίσω στο κρεβάτι του. Το ξυπνητήρι χτύπησε,το άκουσε,το έκλεισε παράλληλα με το άνοιγμα των βλεφάρων του. Πρέπει όμως και να σηκωθεί από το κρεβάτι του. Να κουραστεί για έχει αντίκρυσμα το "χάσιμο" ύπνου του. Καθημερινά τον αρπάζει ένα χέρι,του ρίχνει νερό στο πρόσωπο,του τραβάει τα παπλώματα,ο καλός μου νέος όμως συνεχίζει να κοιμάται τον ύπνο του "αδίκου".
Τον φροντίζουν συνεχώς κυβερνήσεις και Μ.Μ.Ε.Πρόσφατοι υπήκοοι του ήταν Παυλίδης και σύσσωμο το φρικαλέο,κτηνώδες εικονικό (εντός και εκτός εισαγωγικών) σύστημα ενημέρωσης.
Ο κύριος (φτου φτου φτου) Παυλίδης ακόμα να πάει στη φυλακή και ανάθεμα άμα θα πάει ποτέ του αν και έχει κατακλέψει όλο τον κόσμο. Σε αντίστοιχη περίπτωση ο καθένας μας θα είχε δει τα κάγκελα από πολύ κοντά σε χρόνο ντε τε...Κουβάς με νερό για τον νεαρό μας που χουζουρεύει.
Από την άλλη τόσα χρόνια,τόσες μέρες,τόσα μεσημέρια μας φέρνουν οι τηλεοράσεις μας,ανθρώπων αχρείαστων που απλά παρατείνουν την ζωή τους σε βάρος άλλων. Μας καταστρέφουν τα μάτια,τα μυαλά και τις ζωές. Ο καθένας μας "καίγεται" στο κόσμο του,κοιτάζοντας τους...Σφαλιάρα για τον υπναρά μας...
Μας πως είναι δυνατόν να κοιμάται ακόμα...Δεν μπορεί θα καταφέρει να σηκωθεί,θα παλέψει και θα κερδίσει το χρόνο που τόσο άδικα σπατάλησε κάτω από την άνεση του παπλώματος
Όχι θαλάσσιο,ανθρώπινο. Νέων ανθρώπων,ατόμων της νέας γενιάς που αρνούνται να δεχθούν αυτόν τον "διαβολικά" πλασμένο του...


Y.Γ:Η φωτογραφία πάνω είναι τόσο άσχετη,όσο και ωραία!

Ολόκληρο το άρθρο

H ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ (ΝΕΑΣ) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Απαγορεύτηκαν οι κουκούλες,με το έτσι θέλω. Τώρα θέτουν ξανά σε λειτουργία τις (και καλά) κάμερες ασφαλείας. Μόνο από το όνομα που τους έχουν δώσει καταλαβαίνει κανείς την προπαγάνδα που έχει στηθεί. Κάμερες ασφαλείας...Έλεος.Τα βλακώδη μέτρα συνεχίζονται. Μέτρα που εξοργίζουν το λαό. Το 100% του πληθυσμού διαφωνεί,αν και σίγουρα θα παρουσιάσουν και ένα 70% που συμφωνεί με αυτό το μέτρο (και σταθμό).
Θυμίζω σε όσους λησμονούν πως η λειτουργία των εν λόγω καμερών είχε ανασταλεί από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα,αλλά με δημοκρατικότατους τρόπους που μόνο η κυβέρνηση γνωρίζει τόσο καλά,απλά με μια επιστολή,θα ενημερώσουν την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ότι την γράφουν καλά και αυτή και όλους εμάς. Έτσι απλά λοιπόν,θα παρακολουθείσαι όλη μέρα,θα χεις πάντα μάτια καρφωμένα επάνω σου,όταν θέλεις να δώσεις ένα φιλί στο σύντροφο σου,όταν θα κάνεις χαβαλέ με την παρέα σου,όταν θέλεις να κάνεις μια βόλτα μόνος,να κλάψεις,να ακούσεις μουσική με τα ακουστικά σου που τόσο αγαπάς. Το ξέρεις και θα κάτσεις ατάραχος (;) στο πλαίσιο του φιλήσυχου πολίτη.
Εγώ;;;Δεν κάνω τίποτα κακό,άρα δεν έχω να φοβηθώ τίποτα.
Κάτσε λοιπόν να σου κάνουν τη ζωή σου ένα κοκόστημένο ριάλιτυ σόου στο οποίο ούτε έπαθλο θα πάρεις!
Θέλω να εκφράσω πάντως μια σκέψη μου,με τρώει,δεν μπορώ να την κρατήσω άλλο μέσα μου.
Μήπως αυτοί που τα σπάσανε στο κέντρο της άλλοτε μπουρζουαζίας,δεν ήταν παρά στρατιωτάκια της κυβέρνησης;Σκεφτείτε το,με πρόσχημα τούτη την επίθεση περνάνε όποιον νόμο θέλουν και συ αισθάνεσαι ασφαλής!
Να μαντέψω και το επόμενο μέτρο ασφάλειας;Απαγορεύεται η παρέα άνω των δύο ατόμων.
Τόση δημοκρατία από την χούντα είχαμε να δούμε.
Σε καλή μεριά!

Υ.Γ:Αν τούτα τα λόγια μου σε έκαναν να αισθάνεσαι άβολα,λυπάμαι που θα στο πω,είσαι και συ αγάπη μου χουντικός,έστω του εαυτό σου.

Ολόκληρο το άρθρο

AYTOI EIMAΣΤΕ...

09. Over The Hill - Monika - 2008 - Avatar [Archangel Music,2008]

Ας το παραδεχτούμε. Δεν είμαστε οι καλύτεροι. Ίσως να μην είμαστε καν καλοί. Δεν το βλέπουμε,κλείνουμε τα μάτια μας - βγάζουμε τα μάτια μας. Λατρεύουμε να βγάζουμε τα μάτια μας. Να μην βλέπουμε την ασχήμια μας.
Είμαστε αυτοί που κλείνουμε τον δρόμο στον ανάπηρο για να του δείξουμε πως είμαστε ανώτεροι. Στη πραγματικότητα εμείς είμαστε οι ανάπηροι, πνευματικά.
Είμαστε αυτοί που αν και δεν είμαστε σύμφωνοι με την δημοσιοποίηση του προσώπου του φρουρού παρ' όλα αυτά κάνουμε "κλικς", βλέπουμε τηλεόραση, αγοράζουμε εφημερίδα για να τον δούμε.
Είμαστε αυτοί που μισούμε τους ξένους,τους φοβόμαστε, ενώ στη πραγματικότητα είναι πολύ καλύτεροι από εμάς. Προσωπικά περισσότεροι οικονομικοί μετανάστες με έχουν βοηθήσει παρά Έλληνες. Δεν μας αρέσει όμως να το πιστεύουμε στο παραμικρό αυτό
Είμαστε αυτοί που ενώ βλέπουν την φτώχεια γύρω τους δεν κάνουν τίποτα για να το αλλάξουν. Στη θέα μιας ζητιάνας γιαγιάς το μόνο που κάνουν είναι να λένε μια προσευχή για να μην τους συμβεί ποτέ αυτό, αντί να προσπαθούν να την βοηθήσουν γιατί απλά δεν μας αφορά άμεσα. Δεν βρίσκεται μέσα στο σπίτι μας το πρόβλημα, οπότε μας είναι ξένο.
Είμαστε αυτοί που ξεχάσαμε την ομορφιά της προσωπικής επαφής, του αισθήματος, της αγάπης, του παιχνιδιού, του έρωτα και της συναισθηματικής τέρψης. Αλλά κλεινόμαστε σπίτι και ψάχνουμε μέσω του Ίντερνετ εικονικούς και ψηφιακούς τρόπους τέρψης του εγωισμού μας.
Είμαστε αυτοί που για να βγουν και να περάσουν καλά πρέπει να έχουν πιει λίγο ώστε να χαλαρώσουν και να τους βγει ο άλλος εαυτός. Ο καταπιεσμένος, ο βαθιά ενταφιασμένος, ο κανονικός. Ο ΕΑΥΤΌΣ μας.
Eίμαστε αυτοί που μας ενοχλεί ο άλλος να τραγουδάει στο δρόμο γιατί μας βγάζει από του κλουβί της μιζέριας μας.
Δεν είμαστε λοιπόν η άλλη Άρια Φυλή. Ας το δούμε. Ας το παραδεχτούμε...

Tom Sawyer

Ολόκληρο το άρθρο

ΣΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Έμμα. Μόλις είχε φέρει στον κόσμο το δεύτερο αγγελούδι της. Κάποια μέρα, 2 εβδομάδες μετά τη γέννα, βγήκε για ψώνια με τον άντρα της. Και τότε... Ένα μαύρο κακό έκανε την καρδιά της να σταματήσει να χτυπά. Η Έμμα έπεσε σε κώμα και δεν μπόρεσε να συνέλθει.
Ο πρίγκιπάς της δεν έφυγε λεπτό από το πλάι της. Της μιλούσε, της έβαζε ν'ακούσει τη φωνή της κόρης τους, το κλάμα του μπέμπη τους που του έλειπε η μανούλα του. Μάταια... Καμία αντίδραση.
Ώσπου της ζήτησε να του δώσει ένα φιλί.
Ακούμπησε τα χείλη της και η Έμμα, σαν να ξύπνησε, φίλησε τα δικά του!
Και έτσι, έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα, όπως στα παραμύθια!

Υ.Γ. Η ιστορία είναι αληθινή και συνέβη στην Αγγλία, πριν 2 χρόνια. Τώρα η Έμμα περπατάει και επανέκτησε τη μνήμη της.

FORGET-ME-NOT

Ολόκληρο το άρθρο