ΚΑΘΕ ΠΕΡΥΣΙ ΚΑΙ ...ΤΑ ΙΔΙΑ!

Δυνατή μουσική με Dj, όμορφες κοπέλες με κολάν που δεν ξεκολλάν και με λαμπρή καριέρα με..."θυσίες" κερδισμένη, φουσκωτοί που με το παραμικρό σου σπάζουν τα δόντια αν είσαι από άλλη παράταξη και φυσικά ο απαραίτητος χώρος με ησυχία για τα πολύτιμα τηλεφωνήματα σε υποψήφιους ψηφοφόρους. Κάπως έτσι ήταν το σκηνικό σήμερα στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης με τις παρατάξεις να κοιτάζονται λοξά και όλους τους υπόλοιπους να ακούν 100 διαφορετικά πράγματα από 100 διαφορετικά άτομα συγχρόνως!

Φυσικά όπως σας είπα και το πρωί υπήρξε και το θέμα με τα ασφαλιστικά μέτρα και τις μηνύσεις εναντίον παλαιών μελών της ΔΑΠ. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να μάθω περισσότερα μιας και τα νερά από εκεί και πέρα "βαθαίνουν" επικίνδυνα και από τέτοιου είδους "κολύμπι" δεν τα πάω καλά.

Βλέποντας λοιπόν όλα αυτά και έχοντας στο μυαλό μου την εκπομπή του Τσίμα χθες σχετικά με την ΕΦΕΕ κατάλαβα πόσο μα πόσο μακρυά είμαστε από μια κοινωνία που πραγματικά νοιάζεται. Όχι ότι δεν το είχα καταλάβει αλλά είχα μια ελπίδα κρατημένη στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Σήμερα ήταν η πρώτη και η τελευταία (με την υπάρχουσα κατάσταση ) φορά που πήγα στη Σχολή για τις εκλογές.

Όσο ο φουσκωτός θα με κοιτάζει παράξενα περιμένοντας την αφορμή, όσο η κάθε κουβέντα που θα πω με φίλους και γνωστούς θα ερμηνεύεται σαν ιδεολογική προτίμηση,εγώ θα κάθομαι σπίτι μου και ας λένε όλοι οι υπόλοιποι ότι δήθεν δεν νοιάζομαι για τα ζητήματα της σχολής μου και τα ρέστα.


Ολόκληρο το άρθρο

Ζυγίστε τα χρόνια σας...

Δανείστε τους το μυαλό σας και σήμερα...
Πουλήστε τα ιδανικά σας, τις αρχές σας, τη συνείδησή σας. Πιάστε τους το χέρι στο χορό που σέρνουν και μαζεύουν τα χαρτονομίσματα στο κούτελο. Φοιτητικές εκλογές. Τα τσικό των κομμάτων αγωνίζονται...
Ιδέες σε ληγμένες κονσέρβες. Και τα κλειδιά τους σκούριασαν με τον καιρό. Εμπόριο σκόνης σε αγορές που μυρίζουν νωπή λάσπη... Δεν σας ενοχλεί η αλυσίδα στα πόδια;
Ημέρα θανάτου. Γεμίζουν τους τοίχους με τα δανεικά τους όνειρα και μολύνουν τον αέρα με τις φωνές που νοίκιασαν από τις ύαινες που φώλιασαν σε έδρανα...
Ζυγίστε τα χρόνια σας. Γεμίστε αέρα το μυαλό σας. Ανοίξτε τα μάτια σας και κλείστε το παράθυρό σας. Οι λέξεις τους θα σβήσουν στο δρόμο τους. Εκείνον με τα κόκκινα φώτα στις όχθες του...

Ολόκληρο το άρθρο