Η ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ...

Σε ρουφάει. Την ονειρεύεσαι. Σε γαληνεύει με ένα τρόπο ύπουλο. Τα μάγια της σε κρατάνε δέσμιο. Κρύβεσαι μέσα της,χάνεσαι. Σου κρατά συντροφιά,είναι πάντα δίπλα σου ήσυχη. Οι αφροί σχηματίζουν εικόνες. Τα κύματα μελωδίες σαν άλλης άρπας που χειριζόμενη από μια κυρά σε καλεί κοντά της,με πάθος. Καθαρίζει τη ψυχή και το σώμα μου. Το καθαρτήριο μας. Καίγεσαι και ζητάς τη βοήθεια της. Αυτή είναι πάντα εκεί να σε δροσίσει,να καθαρίσει όλα αυτά που σε καιν. Τα πλοία μέσα της,φίλοι. Τη φροντίζουν με ένα εξίσου σαδιστικό τρόπο. Τη μολύνουν αλλά τη δίνουν τη δυνατότητα να αισθάνεται χρήσιμη. Αυτή όταν την αγριεύουν αντιδρά. Τους καταπίνει και τους αποδεικνύει πως τα λήμματα τους αργά ή γρήγορα θα τους τα ταΐσει. Γι' αυτό την λατρεύω. Γιατί ξέρει να δείχνει την δύναμη της όταν πρέπει. Όταν το θέλει αυτή. Μου δείχνει της αδυναμίες μου. Τα λάθη μου και τα κενά μου. Μπορώ να την αγναντεύω ώρες. Μπορώ να με διδάσκει ώρες. Το σκοτάδι,της φως στη ψυχή μου...

Ολόκληρο το άρθρο

Επέλεξα να μην γράψω χθες.Θα το παραδεχτώ.Δεν θρηνούσα για το παιδάκι.Ούτε για την δημοκρατία.Δεν το ήξερα το παλικάρι ούτε είμαι τόσο πολιτισμένος.Μάλλον είναι ψέμα κάποιος να λέει ότι θρηνούσε,η μητέρα του τότε τι έκανε;Ή νιώθει το ίδιο με την γυναίκα και απλά εγω δεν μπορώ να το καταλάβω;Ναι,ένιωθα λύπη.Μεγάλη λύπη,ίσως.Γιατί χάθηκε η ζωή ένός παιδιού 15-16 ετών (έχω μπερδευτεί) και γιατί κάποιοι ήταν χαμένα κορμιά και είχαν όπλα,τρομακτικός συνδυασμός.Έχουν ακουστεί τα πάντα απο τους γνωστούς παπαρολόγους που σε τέτοιες περιπτώσεις "γιορτάζουν'' και αρχίζουν να εκτοξεύουν τις κοτσάνες τους και όποιον πάρει.Δεν θα μπω σε αυτή τη διαδικασία.Αυτή τη στιγμή ευτυχώς ακούω έξω από το παράθυρο μου παιδικές φωνές.Ευτυχώς!Η συντέλεια του κόσμου δεν ήρθε ακόμα.Η κατάσταση θέλει ψυχραιμία αν και πλέον μάλλον εκτονώθηκε.Κλασσικό άλλωστε.Το homo ellinous ξεχνάει εύκολα.Ίσως να μην έχει την πολυτέλεια της θύμησης γιατί απλά έχει να σκεφτεί αυτά που του συμβαίνουν καθημερινά και τον αφορούν άμεσα.Έτσι έχει μάθει.Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει,η διάρκεια στο στιγμιαίο ξέσπασμα,η διάρκεια στη στιγμιαία σκέψη.Προφανώς δεν εννοώ τη διάρκεια στα επεισόδια αλλά στη κριτική και λειτουργία του εγκεφάλου.

Καλό ταξίδι στον μικρό Αλέξανδρο.

Καλώς ήρθε η σκέψη στους υπολοίπους.Ελπίζω!

Tom Sawyer

Ολόκληρο το άρθρο

ΕΙΠΑΜΕ ΘΕΛΕΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ...

Τη στιγμή που άκουσα το τραγικό γεγονός στις ειδήσεις, έχασα το έδαφος κάτω από τα πόδια μου!

Είπα, είναι λεπτό το θέμα ας μη προ τρέξω να γράψω τίποτα! Είπα, να μη κατεβάσω καντήλια...ένα παιδί χάθηκε άδικα. Ένοιωσα οργή για τους μπάτσους που όποτε είναι να πιάσουν ένα κακοποιό, αργούν δειλιάζουν...δεν έχουν στοιχεία εις βάρος του, όμως όποτε είναι να τρομοκρατήσουν και να επιδείξουν τη δύναμή τους....το κάνουν αβίαστα!

Αμέσως μετά την είδηση όλοι, λίγο πολύ όλοι, καταλάβαμε το τι θα επακολουθήσει! Ήταν η πιο λογική εξέλιξη των πραγμάτων! ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ! Ναι..... και εγώ έχω οργή μέσα μου, αλλά δεν βγήκα να σπάσω το μαγαζί του γείτονα! Αύριο ο ίδιος θα πρέπει να φιλήσει κατουρημένες ποδιές, για να βρει τα χρήματα και να το ξαναφτιάξει. Και μάλιστα θα τα ζητήσει από την ίδια την κυβέρνηση! Τι φταίει άλλωστε και αυτός; Και αυτός εξοργίστηκε με το θάνατο του 15χρονου... και αυτός έκλαψε!

Έπρεπε αυτή η ένταση κάπου να εξωτερικευτεί! Ναι αλλά δεν "πονέσαμε" αυτούς που έπρεπε να πονέσουμε, δε τους τιμωρήσαμε! Δε τους αγγίξαμε εκεί που πονάνε! Στο χρήμα και στους ψήφους! Αυτά πρέπει να τους πάρουμε!

Απορώ γιατί δεν έχει πέσει η κυβέρνηση! Πόσο ακόμα θα κρατήσει; Πόσο ακόμα θα κρύβεται πίσω από το δαχτυλάκι της! Γιατί δε βγαίνει κάποιος να μιλήσει, να πάρει θέση, να δούμε ότι υπάρχει και στα δύσκολα! Όταν είναι να πουλήσουμε κανα λιμανάκι, τον ΟΤΕ, την Ολυμπιακή,....κάνουν πάρτι, παρέλαση στις οθόνες!!! Όταν είναι να αναλάβουν ευθύνες, κάνουν τους Κινέζους!

Ας το πάρουμε χαμπάρι και λυπάμαι που το λέω, το κράτος νοσεί! Έχει σαπίσει από μέσα προς τα έξω! Ή θα το κόψουμε να το πετάξουμε ή θα το θεραπεύσουμε!

Ποιος θα πεί σε αυτή τη μάνα...να θάψει το παιδί της. Ποιος δε θα λυγίσει από το κλάμα της μάνας.


"Όταν ο άνεμος φύσηξε για τελευταία φορά
η στιγμή σταμάτησε και έγινε Αιώνας,
μόνο η σιωπή του, φώναζε στο μισοσκόταδο.

Τα μάτια άνοιξαν για λίγο, να δουν τη τρέλα,
παντού μια απέραντη θάλασσα από ψέμα.

Μια παρτίδα σκάκι χωρίς νικητή
και εικόνες να παρελαύνουν μες το μυαλό.
Τα μάτια έκλεισαν...
η στιγμή σταμάτησε...
και έγινε Αιώνας."

TABYBLUE











Ολόκληρο το άρθρο

μια στιγμή αδυναμίας

Συγχωρέστε μου αυτήν την στιγμή αδυναμίας αλλά μου αρέσει πολύ η έθνικ μουσική και αυτό είναι από τα αγαπημένα μου. Περιμένουμε και δικές σας προτάσεις ηρεμίας.


παίδες, μήπως πρέπει να έχουμε και μουσική επένδυση στα άρθρα μας? Χμμμ

Χαράλαμπος Σγουραμάλης
Ολόκληρο το άρθρο