Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

Ορκισμένοι Ακόλουθοι...


Το αίμα ανέβηκε στο κεφάλι μου. Βράζουν τα μηνίγγια μου, πως το λένε. Πτυχίο με εγγραφή στις τάξεις του κόμματος... Ελληνικό πανεπιστήμιο. Κατόρθωσε να συγκεντρώσει μια στρατιά από παράφρονες, πουλημένους ανθρώπους, δίχως αξίες, που για ένα παραταξιακό μποναμά, ή για την τελική ανάδειξη του "εγώ" τους, επέλεξαν να θυσιάσουν το "εμείς" και το "επόμενοι". Υποκείμενα που δηλώνουν καθηγητές, διπλωματούχα κομματόσκυλα... Αυτοί ύψωσαν το χέρι τους και ορκίστηκαν. Ορκίστηκαν να χτίσουν το μυαλό των πιτσιρικάδων που πλάθουν τον κόσμο, τον δικό τους κόσμο. Ο θεσμός που σαπίζει κατέληξε το λίκνο της πολιτικής, μιας ύπουλης μορφής διαφθοράς, που κρύβει το πρόσωπό της στα κίτρινα χέρια της. Οι μαυροπίνακες γέμισαν κομματικά συνθήματα και η ζωή πολύχρωμες αφίσες με πλαστές ιδέες.
Και απέναντί τους, οι σαδιστές. Όσοι έμαθαν να κορδώνονται για εκείνη την σκουριασμένη καρέκλα τους, στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Όσοι άπλωσαν τα χέρια τους και αγκάλιασαν την εικόνα των διδακτορικών τους. Όσοι ανάγκασαν τον φοιτητή να βγει στον δρόμο, να τον αποκαλέσει σχολείο, να τον τρέξει, να τον ιδρώσει, να του προσφέρει το μέλλον του.
Με τι ελπίδα θα ξυπνήσεις μια γενιά που μεγάλωσε κολυμπώντας στα σκατά; Φτιάξτε αντιβιώσεις για τους ανθεκτικούς ιούς μιας μολυσμένης ζωής...