Ένας τύπος με όπλο εισέβαλε σε σουπερ μάρκετ στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης. Άρπαξε όσα λεφτάκια μπόρεσε και εξαφανίστηκε.
H συμπαθέστατη πρώτη κυρία των ΗΠΑ άλλαξε κούρεμα.
Η κατάσταση πλέον έχει ξεφύγει αδέρφια. Όλοι ξέρουμε ότι τα ιστολόγια είναι μια νέα μορφή έκφρασης.
Κάποιοι λένε ότι πρόκειται για μια νέα "εκκλησία του Δήμου". Βέβαια στην εκκλησία του Δήμου εκτός του ότι
όποιος ήθελε να πει κάτι σηκωνόταν και το έλεγε (άρα η ταυτότητά του ήταν γνωστή) έπαιρναν και αποφάσεις
για σημαντικά θέματα για την κοινωνία τους και τη ζωή τους. Αυτό δεν συμβαίνει με τα blogs, τουλάχιστον όχι ακόμα. Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον να μην ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να είναι ανώνυμα.
Βλέπετε εμείς όλοι που γράφουμε σε blog καλώς ή κακώς έχουμε μεγαλώσει με αυτήν την κατάσταση: Ποτέ μέχρι τώρα δεν λέγαμε τη γνώμη μας ανοιχτά για ένα θέμα.
Ποτέ μέχρι τώρα δεν διεκδικήσαμε με σθένος κάποιο δικαίωμά μας ή κάποιο άλλο αίτημά μας με αποτέλεσμα να μας πάρουν όλοι στο ψιλό και ο κάθε πολιτικός-
επιχειρηματίας-δημοσιογράφος να κάνει, να λέει και να γράφει ό,τι θέλει. Αυτό δεν γίνεται με τα blogs. Τώρα η ζυγαριά γέρνει σιγά σιγά υπέρ μας.
Ωστόσο ακόμη είμαστε σαν μικρά παιδιά που ανακαλύπτουν τον κόσμο γύρω τους. Και προσωπικά είμαι υπέρ της ανωνυμίας. Πιστεύω ότι ακόμη δεν ήρθε ο καιρός να υπογράφουμε την άποψή μας. Όχι γιατί φοβόμαστε τη μήνυση από τον κάθε πικραμένο, ούτε γιατί φοβόμαστε τον εκβιασμό από τον όποιο ανώμαλο. Αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις και τίποτα για το οποίο νιώθεις ένοχος τότε όλα αυτά φαίνονται αστεία. Απλά το γεγονός και μόνο ότι εκφραζόμαστε ανοιχτά για θέματα που μας αφορούν μας κάνει να κρατούμε την πισινή μας. Όπως είπα ακόμα μαθαίνουμε τον καινούργιο αυτό κόσμο και τη δύναμη που κρύβει.
Σκεφτείτε πώς προσπαθούν να φιμώσουν τα blogs (και όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως) δημιουργώντας έτσι ένα αίσθημα φόβου. Προσπαθούν να περάσουν στον κόσμο που δεν ξέρει, ότι το να είσαι blogger είναι αδίκημα. Και μέχρι στιγμής το πετυχαίνουν σε μεγάλο βαθμό. Απόδειξη ότι απειλούν με μηνύσεις,φτιάχνουν νόμους κτλ.. Θα χρειαστεί να περάσει καιρός,ίσως και κανα δυο δίκες, ίσως κάποια καταδίκη για να καταλάβουμε ότι δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Σε κάθε πόλεμο υπάρχουν απώλειες από όλες τις πλευρές. Και μη γελιέστε αδέρφια γιατί όντως έχουμε πόλεμο. Μας πολεμάει το σύστημα.
Κάποτε μου είπε ένας φίλος ότι στην ΕΡΤ3 έπεσε το ίντερνετ και οι δημοσιογράφοι δεν μπορούσαν να ενημερωθούν για τίποτα. Γιατί πολύ απλά δεν μπορούσαν να μπουν σε blogs. Εκεί φτάσαμε. Μάλλον...εκεί τους φτάσαμε εμείς! Αφού μας παρακολουθούν με κάμερες, αφού μας έχουν φακελωμένους τουλάχιστον εδώ δεν μπορούν να μας αγγίξουν. Και αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι. Είναι πολύ εύκολο να ξεπεράσουμε τη γραμμή και να τους δώσουμε το δικαίωμα να λένε αυτά που θέλουν.
Οι λέξεις πονάνε. Η γνώμες ακούγονται καθαρές, πηγαίες, σωστές ή όχι δεν έχει σημασία, αλλά ακούγονται. Και προς το παρόν υπάρχει μια "αυτορύθμιση" στο τι μπορούμε να πούμε και τι όχι. Μόνο αν σκεφτείτε τον αριθμό των blogs που αντιστοιχούν στον, ενεργό και με πρόσβαση στο ίντερνετ , πληθυσμό της χώρας μας καταλαβαίνετε πόσο ανάγκη είχαμε για μια τέτοια δυνατότητα έκφρασης. Και όταν θα έρθει ο καιρός που θα νιώθουμε ασφαλείς είμαι σίγουρος πως από μόνοι μας θα πετάξουμε τα ψευδώνυμα.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή όμως ο πόλεμος μαίνεται σκληρός. Κάθε γράμμα, κάθε λέξη που πληκτρολογούμε είναι και μια πληγή στο σάπιο σύστημα της παραπληροφόρησης,της προπαγάνδας, της φίμωσης, της χειραγώγησης και της συγκάλυψης Εμείς δεν γυρνάμε την πλάτη μας στο μέλλον. Γιατί εμείς είμαστε το μέλλον! Μετράνε τα ψωμιά τους εκείνοι που βλέπουν την αποκλειστικότητα να τους γλιστράει μέσα από τα χέρια και η αιτία είμαστε εμείς! Και γουστάρω πολύ για αυτό!
Keep on blogging λοιπόν!
Πλημμυρίζω τα μάτια μου εικόνες. Νιώθω τις στιγμές να μου γλείφουν το δέρμα, να με φιλούν στο μέτωπο και να χοροπηδούν στα βλέφαρά μου. Εικόνες. Εικόνες του Ιούλη. Τα πρώτα αστέρια. Αυτά που δεν φοβούνται την πόλη... Το δείλι ντυμένο στη διαύγεια της νότας μιας κλασικής κιθάρας. Αέρας ζεστός, ζεστές νύχτες, νύχτες ιδρωμένες, ιδρωμένες ζωές, ζωές στον αέρα... Στον ζεστό αέρα... Ανοιχτά παράθυρα, ο κινητήρας γουργουρίζει, τα φώτα του δρόμου χτίζουν τον ορίζοντα, και εσύ αγκαλιάζεις ένα χαμόγελο. Ένα χαμόγελο που είναι εκεί, εκεί που φτάνουν τα χέρια σου, για να σε φιλάει στο λαιμό και να γεμίζει τις ανάσες σου με δυόσμο...
Ολόκληρο το άρθρο
Είπα να δω καμιά ταινία online μιας και τα dvd μου δεν αντέχουν να ξαναμπούν στο dvd player...Εκεί λοιπόν που έψαχνα για κάτι ανάλαφρο, κάτι επικό, κάτι τελοσπάντων για να περάσει η ώρα μου, μού πετάγεται αυτό το παράθυρο:
"Γεια! Ψάχνω έναν φίλο. Θέλεις να μιλήσουμε; (να κάνουμε chat;)"
rose4love009
Thessaloniki, 13
Ναι καλά είδατε! 13 ετών! Φυσικά είναι από εκείνα τα μηνύματα που σε "ψαρεύουν" για διαφημιστικούς και άλλους λόγους. Όμως το να βάζεις μια κοπελίτσα ηλικίας 13 ετών...δεν ξέρω ρε παιδιά μου φαίνεται ότι παρα είναι... Ίσως να το πήρα και πολύ στραβά επειδή δεν βρήκα καμιά ταινία. Ίσως πάλι να μην έχω συνηθίσει. Αλλά 13..; 13 ;;; Τι να πω...Και μετά ψάχνουν να βρουν ποιος και τι στο διαδίκτυο...
Ίσως την επόμενη φορά να μου ζητήσει κανα 6χρονο να του αλλάξω πάνα! Έτσι όπως πάμε δεν το βλέπω καθόλου απίθανο! Με τόσο άχυρο που έχουμε στο κεφάλι μας...
Φωτιά ξέσπασε στην Επανομή σήμερα το απόγευμα, στο ύψος του Ποταμού. Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε σε ξηρά χόρτα και καλαμιές και έκαψε 30 στρέμματα. Στην περιοχή έσπευσαν δυνάμεις της πυροσβεστικής με τρία οχήματα. Ευτυχώς, η κινητοποίηση ήταν άμεση και η φωτιά έσβησε.
FORGET-ME-NOT
Χωρητικότητα: 27.770 (καθήμενοι)
Τοποθεσία: Το Καυτανζόγλειο βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη. Είναι κοντά στο κέντρο της πόλης και στο Πανεπιστήμιο, επί της οδού Αγίου Δημητρίου. Ως αποτέλεσμα, η πρόσβαση με αυτοκίνητο από το κέντρο είναι εύκολη. Εναλλακτικά, χρησιμοποιήστε την Περιφερειακή Οδό και βγείτε στον κόμβο "Τριανδρία - Κέντρο". Θα δείτε το στάδιο μετά από λίγο μπροστά σας. Το Καυτανζόγλειο ακόμη εξυπηρετούν τα λεωφορεία 17 και 37 (πάρτε τα από την Εγνατία), που κάνουν στάση στην Αγίου Δημητρίου.
Κτίστηκε το: 1960 (Τελευταία ανακατασκευή το 2004)
Ρεκόρ θεατών: 47.458 (Ελλάδα - Ελβετία, στις 15/10/1969)
Έδρα: Ηρακλής (Superleague)
Πληροφορίες: Κτίστηκε με δωρεά του Ιδρύματος Καυτανζόγλου, από όπου πήρε και το όνομά του. Έχει φιλοξενήσει 18 παιχνίδια της Εθνικής Ελλάδος, αλλά και τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στις 16 Μαίου 1973, όταν η AC Milan νίκησε τη Leeds United με 1-0.
Το Καυτανζόγλειο Στάδιο ήταν επί πολλά χρόνια (μέχρι την κατασκευή του ΟΑΚΑ) το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, με χωρητικότητα 39.190 θεατών.
Τον Μάιο του 2000 έγινε μία μικρής κλίμακας ανακαίνιση του σταδίου, με την τοποθέτηση κυανόλευκων καθισμάτων σε όλες τις κερκίδες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της χωρητικότητας περίπου στις 28.000. Το Καυτανζόγλειο Στάδιο χρησιμοποιήθηκε κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Φιλοξένησε παιχνίδια ποδοσφαίρου, συγκεκριμένα εννέα προκριματικούς αγώνες ομίλων ανδρών και γυναικών, έναν προημιτελικό ανδρών, έναν ημιτελικό ανδρών, καθώς και τον μικρό τελικό ανδρών. Γι' αυτό το λόγο έγιναν εκτεταμένα έργα αναβάθμισης από το καλοκαίρι του 2002 μέχρι και την άνοιξη του 2004 (δείτε τις μακέτες). Τις εργασίες εκτέλεσε η "Θεμελιοδομή" με κόστος περίπου € 47.000.000. Το αναμορφωμένο Καυτανζόγλειο παραδόθηκε και πάλι σε χρήση στις 27/4/2004 με τον φιλικό αγώνα των Ολυμπιακών ομάδων Ελλάδας και Γερμανίας.
Οι εργασίες που έγιναν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες περιέλαβαν τη ριζική ανακαίνιση τόσο του Καυτανζογλείου Σταδίου όσο και του περιβάλλοντος χώρου.
Πίσω από τη δυτική εξέδρα κατασκευάστηκε ένα τετραώροφο κτίριο για τις ανάγκες του Τύπου και των VIPs (με 14 σουίτες). Το κτίριο διαθέτει επίσης χώρους γραφείων και καταστημάτων. Η οροφή του προωθείται σε πρόβολο, δημιουργώντας στέγαστρο που καλύπτει περίπου 4.000 θέσεις. Αξίζουν ακόμη να αναφερθούν οι μεγαφωνικές εγκαταστάσεις και οι δύο ηλεκτρονικοί πίνακες (ο ένας μάλιστα περιστρεφόμενος) που τοποθετήθηκαν το 2004.
Πίσω από την ανατολική πλευρά των εξεδρών κατασκευάστηκε ένα άλλο κτίριο με προπονητήρια κλειστού στίβου, γυμναστικής και βαρέων αθλημάτων. Βορειο-δυτικά του σταδίου κτίστηκε το Μουσείο Αθλητισμού, ενώ δίπλα του βρίσκεται ένα βοηθητικό γήπεδο ποδοσφαίρου, το οποίο διαθέτει στίβο 8 διαδρομών και κερκίδες για 1.200 θεατές.Το Καυτανζόγλειο ανήκει στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού.
(πληροφορίες stadia.gr)
Ολόκληρο το άρθρο
Το Γήπεδο της Τούμπας (επίσημη ονομασία: Στάδιον ΠΑΟΚ) αποτελεί την έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟΚ . Συχνά αναφέρεται ως Τούμπα, σκέτο, προσδιορίζοντας την ομώνυμη συνοικία (Δήμος Θεσσαλονίκης, 4ο Δημοτικό Διαμέρισμα) στην οποία και ανήκει.
To 1956 αποφασίζεται η απαλλοτρίωση του γηπέδου στο σιντριβάνι (όπου αργότερα δημιουργήθηκε η Θεολογική Σχολή), και ο ΠΑΟΚ βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση για
άλλη μια φορά, να ψάχνει για νέο γήπεδο.
Ο χώρος που βρέθηκε (Άνω Τούμπα) για την ανέγερση του γηπέδου άνηκε στο Ταμείο Εθνικής Άμυνας. Ο πρόεδρος της επιτροπής για την ανέγερση του γηπέδου Γιώργος Θέμελης (υφυπουργός τότε Εθνικής Άμυνας) παραχώρησε το Μάιο 30 στρέμματα. Με την παραχώρηση - αγορά του οικοπέδου, αρχίζουν νέα οικονομικά προβλήματα για τον ΠΑΟΚ, που αδυνατεί να ξεκινήσει ακόμα και τις εργασίες. Χρειάζεται πλέον και η οικονομική αλλά και η εργατική βοήθεια. Μπροστά λοιπόν ο κόσμος του ΠΑΟΚ όπου βοηθώντας όπως μπορούσε ο καθένας, είτε σαν εργάτης είτε σαν οικονομικός αρωγός (εκδόθηκε λαχείο υπέρ της ανεγέρσεως του νέου Σταδίου), έκανε πραγματικότητα το ξεκίνημα των εργασιών (1958) και την αποπεράτωση του γηπέδου τον Αύγουστο του 1959.
Έφτασε λοιπόν το 1959 όπου στις 6 Σεπτεμβρίου γίνεται ένα παιχνίδι του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ. Μεγάλη όμως η στιγμή - η ιστορική αυτή στιγμή - για όσους κουράστηκαν,
πρόσφεραν, ξόδεψαν για το μέλλον του ΠΑΟΚ.
Το ιδιαίτερο του παιχνιδιού; Τα εγκαίνια της Τούμπας (χωρητικότητας 20.000 θεατών) Εγκαίνια λοιπόν, μέσα σε λαμπρή ατμόσφαιρα με πανηγυρικό χαρακτήρα. Σε δυο ημίχρονα των 35' ο ΠΑΟΚ με γκολ του Κιούρτζη στο 20' κερδίζει 1-0, σκορπώντας φρενίτιδα ενθουσιασμού στον κόσμο του.
Η σύνθεση του ΠΑΟΚ στα εγκαίνια της Τούμπας ήταν: Πρόγιος, Χασιώτης, Κεμανίδης, Πετρίδης, Χαβανίδης, Γιάννελος, Λέανδρος, Τσίντογλου, Κουιρουκίδης, Κιούρτζης,
Νικολαίδης.
Η χωρητικότητα του γηπέδου αυξήθηκε φτάνοντας στις 45.000. Το 1998 μειώθηκε στις 32.000 λόγω τοποθέτησης καθισμάτων σε όλες τις κερκίδες και 2 χρόνια αργότερα δημιουργούνται ζώνες ασφαλείας μειώνοντας ακόμα περισσότερο των αριθμό των θέσεων στις 28.700. 
Ρεκόρ εισητηρίων:
* 45.252, στον αγώνα ΠΑΟΚ - ΑΕΚ 0-0 (Α΄ Εθνική 1976-77) στις 19 Δεκεμβρίου 1976 * 45.200, στον αγώνα ΠΑΟΚ - Μπαρτσελόνα 1-0 (κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1975-76) στις 16 Σεπτεμβρίου 1975
* 45.010, στον αγώνα ΠΑΟΚ - ΑΕΚ 1-0 (Α΄ Εθνική 1975-76) στις 2 Μαΐου 1976
Προ του 1970 και μετά το 1980, η χωρητικότητα του γηπέδου ήταν κάτω των 45.000 θέσεων.
Ολόκληρο το άρθρο
Η επίσημη ονομασία του γηπέδου ήταν για πολλά χρόνια απλώς "Γήπεδο Αρεως". Όλος ο κόσμος όμως αναφερόταν σε αυτό ως "Χαριλάου". Το 2004 δόθηκε στο γήπεδο το όνομα του παλιού μεγάλου άσου και πρωταθλητή το 1946 με τον Αρη, Κλεάνθη Βικελίδη.
Η εξέλιξη του Χαριλάου ήταν σταδιακή. Το 1969 τοποθετήθηκε χλοοτάπητας, ενώ το 1972 κατασκευάστηκε το τσιμεντένιο στέγαστρο πάνω από τη δυτική κερκίδα, με ενέργειες του τότε προέδρου της ομάδας Νίκου Καμπάνη. Η νότια κερκίδα (η θύρα 3 με το χαρακτηριστικό λοξό σχήμα λόγω στενότητας χώρου) ολοκληρώθηκε το 1975, ενώ η ανατολική (θύρα 2) λίγα χρόνια αργότερα.
Η επιλογή του γηπέδου ως ένα από τα προπονητήρια για το ποδοσφαιρικό τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 ήταν η αφορμή για σημαντικά έργα στο Χαριλάου. Το αποτέλεσμα αυτών των εργασιών ήταν η βελτίωση των εγκαταστάσεων ενός από τα πιο "ποδοσφαιρικά" γήπεδα της Ελλάδας. Η σημαντικότερη αλλαγή ήταν η κατεδάφιση της παλιάς δυτικής εξέδρας του γηπέδου και η αντικατάστασή της από νέα, 2 διαζωμάτων. Πρόκειται για ένα τετραώροφο κτίριο που διαθέτει:
- Στο ισόγειο: πισίνα, γυμναστήριο, αποδυτήρια, ιατρείο, φυσικοθεραπευτήριο & άλλους χώρους.
- Στον 1ο όροφο: καφετέρια - εστιατόριο & χώρους για VIPs και δημοσιογράφους.
- Στον 2ο όροφο: θαλάμους σχολιαστών & τα VIP boxes ("σουίτες").
- Στον 3ο & 4ο όροφο: υποστηρικτικούς χώρους & προσβάσεις θεατών για το δεύτερο διάζωμα.
Τα δύο διαζώματα της νέας κερκίδας είναι στεγασμένα. Δημιουργήθηκαν τρεις θύρες εισόδου, ενώ οι VIPs και οι δημοσιογράφοι έχουν απευθείας πρόσβαση με ανελκυστήρες.
Λόγω οικονομικών προβλημάτων τα έργα στο Χαριλάου δεν ολοκληρώθηκαν μέσα στην περίοδο 2004-05, αν και το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε κανονικά. Το εσωτερικό του κτιρίου, ο περιβάλλων χώρος και η πίσω πλευρά του στεγάστρου (όπως φαίνεται στην κάτω εικόνα, που τραβήχτηκε το 2005) ήταν εκκρεμότητες που άφησε πίσω της η οικονομική δυσπραγία της αναδόχου εταιρείας.
Το Γήπεδο Χαριλάου "Κλεάνθης Βικελίδης" ανήκει στον ερασιτέχνη Α.Σ. Αρη.
σ.σ. Ο Κλεάνθης Βικελίδης γεννήθηκε το 1916 στην Θεσσαλονίκη. Έπαιξε ποδόσφαιρο στον Άρη.Ο Κλεάνθης Βικελίδης είχε άλλα 8 αδέλφια απο τα οποία τα 5 ήταν επίσης αθλητές του Άρη, ο αδελφός του Κώστας, και ο Νικηφόρος που ήταν συμπαίκτες του στον Άρη και στην εθνική ομάδα. Έπαιξε 7 αγώνες με την εθνική Ελλάδας. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1949. Όταν σταμάτησε έγινε προπονητής και έκατσε πολλές φορές και στον πάγκο του Άρη. Aπό το 2004, το ποδοσφαιρικο γηπεδο του Αρη (ως τοτε ηταν γνωστό ως "Γηπεδο Χαριλάου") φέρει το όνομά του.
(πληροφορίες wikipedia, stadia.gr)
Ολόκληρο το άρθρο
Στο αμερικανικό περιοδικό "Αρχαιολογία" φιλοξενήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2009 επιστολή του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπέρκλευ της Καλιφόρνια, κ. Stephen G. Miller. Η επιστολή αυτή που μεταφράσαμε και την δημοσιεύουμε αυτούσια, εστάλη ως απάντηση σε δημοσίευμα του ίδιου περιοδικού με τίτλο "Γράμμα από την Μακεδονία" του κ. Matthew Brunwasser. Να σημειώσουμε εδώ πως η παρακάτω επιστολή έχει σημαίνουσα βαρύτητα, δεδομένου ότι, το περιοδικό "Αρχαιολογία", είναι έκδοση του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας των ΗΠΑ.
Πάντα πίστευα ότι οι λέξεις έχουν μεγάλη δύναμη. Μέχρι που πλέον δεν έχω καμία αμφιβολία. Μέσα από την προσπάθειά μου να εκφραστώ γράφοντας ήρθα αντιμέτωπος με ένα τελείως άγνωστο για μένα κόσμο.Εκείνον των λέξεων. Κατάλαβα ότι μια και μόνη λέξη είναι αρκετή να απογειώσει ή να βουλιάξει κάθε προσπάθειά μου να μεταφέρω αυτό που σκέφτομαι ή νιώθω στο χαρτί. Για όσους γράφουν θα πω το εξής: Έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον να βλέπετε την εξέλιξη ενός κειμένου σας με μια απλή αλλαγή των λέξεων. Το μόνο που χρειάζεται είναι όρεξη,επιμονή και υπομονή και φυσικά στην αρχή ένα λεξικό. Θα διαπιστώσετε μόνοι σας πώς μπορεί να πάρει ζωή κάτι που έχετε γράψει. Για εκείνους που δεν μπορούν να αντιληφθούν αυτό που λέω θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα:
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος ήθελε να πει ότι στο τέλος της ζωή μας το μόνο που πραγματικά μετράει είναι η γνώση.Ο πρώτος και προφανής τρόπος είναι να πει αυτό ακριβώς:
Στο τέλος της ζωής σου ο μόνος φίλος σου θα είναι η γνώση.
Κατανοητό ,αλλά φτωχό κατά τη γνώμη μου. Δείτε πώς με απλές αλλαγές αυτή η φράση θα μεταμορφωθεί σε μια άλλη με το ίδιο πάντα νόημα: Αντικαθιστώντας το "τέλος" με το "βράδυ" (δηλαδή το τέλος της ημέρας):
Στης ζωής σου το βράδυ ο μόνος φίλος σου θα είναι η γνώση.
Ήδη παρατηρείται μια αλλαγή στο μέτρο,στην προφορά και στην βαρύτητα της φράσης αυτής. Δεν λέω ότι έγινε καλύτερη ή όχι. Απλά θέλω να δείξω τη διαφορά με την πρώτη, χρησιμοποιώντας λίγη φαντασία. Δείτε τώρα την ίδια φράση αλλάζοντας τη λέξη "βράδυ" με τη λέξη "δείλι":
Στης ζωής σου το δείλι, ο μόνος φίλος σου θα είναι η γνώση.
Ίδιο νόημα, άλλη δύναμη. Έτσι δεν είναι;Μπορούμε να συνεχίσουμε κι άλλο μέχρι να βρούμε εκείνο που μας αρέσει:Αντικαθιστώντας τη λέξη "φίλος" με τη λέξη "σύντροφος" η φράση γίνεται:
Στης ζωής σου το δείλι ,ο μόνος σύντροφός σου θα είναι η γνώση.
Βλέπετε λοιπόν πώς με μερικές αλλαγές και λίγη φαντασία μια φράση μπορεί να αποκτήσει άλλη δυναμική. Αυτή είναι η δύναμη των λέξεων. Δεν ξέρω αν το παράδειγμα ήταν αρκετό για να σας δώσει να καταλάβετε.Ελπίζω όμως να το προσπαθήσετε και είμαι σίγουρος ότι οι λέξεις θα σας δώσουν αυτό που ζητάτε και θα μπορέσουν να εκφράσουν στο έπακρο τις σκέψεις σας. Άλλωστε η γλώσσα μας είναι πολύ πλούσια και αυτό είναι που την κάνει και τόσο ωραία και εκφραστική. Και στην τελική, ο μόνος σύντροφός μας όντως θα είναι η γνώση!
It's only words, but words are all I have
Οι συντελεστές της παράστασης «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη με την σκηνοθεσία του Νίκου Χαραλάμπους, που επρόκειτο να παρουσιαστεί στο Θέατρο Δάσους αύριο (Τετάρτη) και μεθαύριο (Πέμπτη), ματαιώνουν για Τεχνικούς λόγους την αυριανή (Τετάρτη) παράσταση. Η παράσταση της Πέμπτης 23 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί κανονικά. Τα προπωληθέντα εισιτήρια θα ισχύσουν για τη δεύτερη παράσταση.
Tom Sawyer
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, 1-5 Αυγούστου, στην καρδιά του Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων – Αράχθου, το Δασικό χωριό ΚΕΔΡΟΣ γίνεται τόπος συνάντησης καλλιτεχνών από ποικίλες μορφές τέχνης. Μουσικές συναυλίες με ζωντανή σύνδεση στο διαδίκτυο, κινηματογράφος, θέατρο σκιών, ψηφιακή τεχνολογία, αλλά και βόλτες στη φύση, rafting στον Άραχθο ή αναρρίχηση στα Τζουμέρκα σε συνεργασία με την TREKKING HELLAS, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του προγράμματος του φεστιβάλ, που υπόσχεται στους επισκέπτες του μοναδικές εμπειρίες.
Πιστοί στους περιβαλλοντικούς στόχους του φεστιβάλ, η φετινή διοργάνωση είναι αφιερωμένη στην ανάδειξη και προβολή του νεοσύστατου Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων.
Να θυμίσουμε την πρώτη διοργάνωση που ήταν αφιερωμένη στη σωτηρία του Αράχθου από τις κάθε λογής καταστροφικές επεμβάσεις (φράγματα, ρύπανση, κλπ) με μια συναυλία – φωνή μέσα στην κοίτη του ποταμού και κάτω από τη γέφυρα της Πλάκας, και τη δεύτερη που ήταν αφιερωμένη στη διάσωση των παλαιών ξερολιθικών καλντεριμιών και μονοπατιών των Τζουμέρκων με τη συναυλία της πρώτης ημέρας στη Μονή Κηπίνας.
Στα πλαίσια αυτά το φετινό πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει επίσκεψη στο χωριό Ματσούκι και τους καταρράκτες του, πορεία μέχρι τη Μονή Βύλιζας, επίσκεψη στον περίφημο Καταρράκτη Θεοδώριανων και ομιλία – συζήτηση με τον περιβαλλοντολόγο Χαρητάκη Παπαϊωάννου, συντάκτη της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης του Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων.
Το φεστιβάλ διαθέτει την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία του ΕΟΤ.
Διαβάστε τη συνέχεια στο http://aletri.blogspot.com/2009/07/tzoumerka-art-festival.html
Πόσοι από μας δεν έχουμε προσπαθήσει έστω και στο ελάχιστο να μιμηθούμε τις πολεμικές τεχνικές του; Πόσοι από μας δεν βγάλαμε έστω και παράφωνα εκείνη την τσιριχτή κραυγή οργής λίγο πριν το ξυλίκι αρχίσει; Ο λόγος φυσικά για τον Bruce Lee! Ένας θρύλος των πολεμικών τεχνών και ανάλογων ταινιών. Σίγουρα έβαλε τα γυαλιά σε πολλούς μετέπειτα πρωταγωνιστές και μαχητές, εκδικητές κτλ. Σαν σήμερα λοιπόν αυτός ο Ήρωας πέθανε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Λίγα λόγια για τη ζωή του και βραδάκι καμιά ταινία του με μπυρίτσα και παρέα έτσι για να θυμηθούμε κάτι από τα παλιά!
Ο Μπρους Λη (ή Μπρους Λη Σιου-Λουνγκ, Λι Σιου-Λουνγκ, Μπρους Λι ,αγγλικά: Bruce Lee ή Bruce Lee Siu-Lung) ήταν ένας Κινεζοαμερικανός καλλιτέχνης των πολεμικών τεχνών και ηθοποιός. Δημιούργησε την μοντέρνα μαχητική τέχνη Jeet Kune Do. Από πολλούς θεωρείται μεγαλύτερος ηθοποιός πολεμικών τεχνών στον 20ό αιώνα και παρά το γεγονός ότι έκανε λίγες ταινίες, καταγράφηκε στη συνείδηση των θαυμαστών του ως είδωλο.
Γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο στις 27 Νοεμβρίου 1940 και απεβίωσε στις 20 Ιουλίου 1973. Μεγάλωσε στο Χονγκ Κονγκ. Σπούδασε σε τεχνική σχολή και παράλληλα μελέτησε κουνγκ φου. Στη συνέχεια έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά The Green Hornet. Δημιούργησε 3 δικές του σχολές πολεμικών τεχνών. Έπαιξε σε πολλές ταινίες που γύρισε στο Χονγκ Κονγκ και τον έκαναν διάσημο, με πιο γνωστή την
τελευταία του «Enter the Dragon».
Ο Λη βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε, στις 20 Ιουλίου 1973. Είχε πεθάνει από εγκεφαλικό οίδημα, έπειτα από αλλεργία που παρουσίασε σε φάρμακο για τον πονοκέφαλο, που του είχε χορηγήσει μια ηθοποιός από το Χονγκ Κονγκ.Ο θάνατος του Μπρους Λη, την περίοδο μάλιστα της μέγιστης ακμής του, συνέβη υπό αρκετά παράξενες συνθήκες, οι οποίες ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να τροφοδοτούν διάφορα σενάρια περί "συνωμοσίας". Ένα από αυτά κάνει λόγο για δολοφονία από μαφιόζους του Χονγκ Κονγκ γιατί ο Λη αρνήθηκε να τους πληρώσει χρήματα για προστασία, ενώ ένα άλλο σενάριο κάνει λόγο για φόνο επειδή μέσα από τις ταινίες του αποκάλυπτε μυστικά των πανάρχαιων ασιατικών πολεμικών τεχνών. Μία τρίτη θεωρία αναφέρει ότι ο άσος των πολεμικών τεχνών πέθανε από λήψη υπερβολικής ποσότητας ναρκωτικών. Κάποιοι μίλησαν για «δαίμονες» και διαβολικά πνεύματα που προκάλεσαν την εξόντωσή του, ενώ άλλοι πίστευαν ότι ήταν καταραμένος. Η θεωρία της «κατάρας του Μπρους Λη» ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο και με τον θάνατο του γιου του Μπράντον, στα γυρίσματα της ταινίας «Το Κοράκι», το 1993. Η ταφή του Λη έγινε στο κοιμητήριο της λίμνης του Σηάτλ.
"I tell you son. Now it's the time to conquer the technique!"
Ολόκληρο το άρθρο
Δύο γλυπτά διαφορετικά από τα συνηθισμένα υπάρχουν έξω από τα γραφεία της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πρόκειται για δύο έργα τέχνης από άμμο που θα παραμείνουν εκεί μέχρι να ολοκληρωθεί η έκθεση «Ήρωες» στο Ολυμπιακό Μουσείο στη Λοζάνη και που στο ένα από αυτά εμφανίζεται η μορφή του Σπύρου Λούη....
Το γλυπτό με τον ομώνυμο τίτλο «Ήρωες» (φωτό) έχει ύψος 5 μέτρα αποτελεί φόρο τιμής στις μεγάλες μορφές των Ολυμπιακών Αγώνων από το 1896 που αναβίωσαν και εκτός από το Σπύρο Λούη απεικονίζονται στην ίδια σύνθεση ο Μοχάμεντ Άλι, η Καταρίνα Βιτ και ο Ρότζερ Φέντερερ.
Το δεύτερο γλυπτό έχει ύψος 2.5 μέτρα και παρουσιάζουν οι κατασκευαστές τον Μάικλ Φελπς που κέρδισε 8 χρυσά μετάλλια στο Πεκίνο.
Για την κατασκευή των δύο αγαλμάτων από άμμο χρειάστηκαν 75 τόνοι και πολύ δουλειά από μία ομάδα Ολλανδών καλλιτεχνών που ειδικεύονται στη συγκεκριμένη τεχνική
http://greek-olympics.blogspot.com/
Βρισκόμαστε στα μέσα Ιουλίου αλλά δυστυχώς τα μαντάτα δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικά για τον τουρισμό. Φαίνεται πως ο κόσμος βιώνει λίγο πολύ οικονομικές δυσκολίες, με αποτέλεσμα τα νησιά να έχουν εμφανώς πεσμένη τουριστική κίνηση.
Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε σε πολλά γνωστά νησιά των Κυκλάδων πως οι τουρίστες εμφανίζονται μαζικά τα σαββατοκύριακα και τις καθημερινές "ερημώνουν".
Περιορίζεται λοιπόν ο κόσμος σε τριήμερες αποδράσεις, ξεχνώντας πια τις μεγάλες διακοπές.
Οι τουριστικές επιχειρήσεις, που τόσο περιμένουν τους καλοκαιρινούς μήνες για να επιβιώσουν, δηλώνουν σχετικά ικανοποιημένοι από την κίνηση, αλλά επίσης παρατηρούν τουριστική πτώση.
Μεγάλη ελπίδα όλων είναι τώρα ο δημοφιλής Αύγουστος, ο μόνιμος μήνας διακοπών για πολλούς Έλληνες.
Τότε θα φανεί αν όντως ο Έλληνας ξεχνά τις διακοπές ή έστω και λίγο τις επιδιώκει....
*Η φωτογραφία είναι από κυκλαδίτικο νησί, από δημοφιλή παραλία και τραβήχτηκε ημέρα Τετάρτη, ώρα 20.00. Προσέξτε πόσο κόσμο έχει......
Καλημερίζω τις λεγεώνες των αναγνωστών του Υ! Άβε!
Ατιμούλικα σε ποια παραλία άραγε να την πέφτετε;Ελπίζω όχι στην ακτογραμμή Καλλικράτειας - Μουδανιών γιατί κάποιος -ονόματα δε λέμε υπολήψεις δε θίγουμε-μου είπε ότι δεν είναι και τόσο κατάλληλη για πλάτσα πόσο μάλλον για πλούτσα! Βέβαια ίσως να είναι και Ράδιο Αρβύλα. Το ρίσκο δικό σας...
Και εκεί που λες ότι όλοι λείπουν και δεν γίνεται τίποτα, όλο και κάποιο ατύχημα, όλο και κάποια δολοφονία γίνεται έτσι για να σου θυμίσει ότι "άνθρωποι είμαστε , εγκλήματα κάνουμε". Ίσως να φταίει η ζέστη που χτυπάει στο κεφάλι. Συγχωρέστε με αλλά τους έχω δει πώς οδηγούν σαν μανιακοί. Δε λέω καλοί οι άδειοι δρόμοι αλλά και επικίνδυνοι. Ξαφνικά όλοι νομίζουν ότι έχουν προτεραιότητα!
Προχθές μια κυρία με καροτσάκι παραβίασε το Στοπ της! Έτσι είναι. Όλοι νομίζουν ότι είναι μόνοι τους στο δρόμο μέχρι να συναντηθούν και να αγκαλιαστούν με κάποιον από απέναντι που ,επίσης, νομίζει ότι είναι μόνος του! Προσοχή λοιπόν αδέρφια. Δεν είναι καλή εποχή για θανάτους. Αργά και προσεκτικά. Σημασία έχει να φτάσετε. Ας είναι και 10-20 λεπτά πιο μετά.
Μπάτσο λέει με το έτσι θέλω σε κάνει το υπουργείο! Αχ και να έπαιρνε κανείς σε μένα τηλέφωνο! Εκεί να δείτε τι θα άκουγε από την "Ελληνική Αστυνομία" στις 3 τα ξημερώματα...Να θέλεις να αγιάσεις και να μη σε αφήνουν. Μα με το ζόρι μπάτσος; Χάθηκε να σε κάνουν κάνα γιατρό ή τίποτα πιο High Class; Όχι για μένα, για τη φουκαριάρα τη μάνα μου που το είχε άχτι." Ο Γιωργάκης πέρασε πρώτος στη Νομική", "η Τασούλα της κυρά Νίκης έβγαλε 28000 μόρια και περνάει όπου θέλει" και άλλα τέτοια. Βέβαια αν τους βλέπατε πώς ήταν δεν θα τους ζηλεύατε καθόλου. Ας είναι. Μπράβο στο Υπουργείο Εσωτερικών. Δίνει άλλο νόημα στο "Εσωτερικών" καθώς πιο εσωτερικά δεν θα μπορούσε να φτάσει από το ίδιο σου το σπίτι στις 3 το πρωί.
Βάζεις να δεις και τηλεόραση και βλέπεις κινέζικα έργα μεταγλωττισμένα στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους! Χαμός! Χαμένη στη μετάφραση που λέμε! Έχεις και τις διαφημίσεις.Δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά μετά τις κάρτες κινητής τηλεφωνίας με βατράχους και ομιλούντα γραμματάκια της λατινικής, τώρα έχουμε τον πόλεμο του γιαουρτιού!Ο ένας το κάνει μικρό αλλά φθηνό, ο άλλος σου βάζει 8 γιαούρτια μαζί προσφορά που θες δε θες τα αγοράζεις και μετά πηγαινοέρχεσαι στην τουαλέτα και νιώθεις τα χαμηλά λιπαρά να σε στραγγίζουν σαν αγελαδίτσα! Και φυσικά στο ενδιάμεσο ο Νταλάρας με το νέο του Cd! Ε δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα! Φάει κάνα γιαουρτάκι να στανιάρεις!
Δεκάδες λάθη και μηδενική ενημέρωση σε ένα επίσημο ιστότοπο της «Ελληνικής Δημοκρατίας» και του «Υπουργείου Εσωτερικών» που δίνει τηλέφωνα κατοίκων ως αριθμούς ενημέρωσης Αστυνομικών Τμημάτων!
Στην προσπάθεια ενημέρωσής μας για τα μπλόκα των ροδακινοπαραγωγών, χρησιμοποιήσαμε το www.astynomia.gr, την επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών για να εντοπίσουμε τους απαραίτητους τηλεφωνικούς αριθμούς. Τουλάχιστον τρεις τηλεφωνικοί αριθμοί στον νομό Ημαθίας οδηγούν σε κατοίκους της περιοχής ενώ δεκάδες αριθμών απλά δεν λειτουργούν.
Ζητούμε συγνώμη από τους ανθρώπους που ενοχλήσαμε άθελά μας. Ειδικά από την νεαρή που εμφανίζεται ως αξιωματικός υπηρεσίας στην Αστυνομική Διεύθυνση Ημαθίας…
Ολόκληρο το άρθρο
Το ποσό του ενός εκατομμυρίου ευρώ θα αγγίξει το νέο Μουσείο Ραδιοφωνίας. Θα καλυφθεί από το ΕΣΠΑ και τον ΟΠΑΠ. Ο νέος χώρος τοποθετείται στον εκθεσιακό χώρο «Εικόνα και Ήχος» του «NOESIS».
Το νέο Μουσείο Ραδιοφωνίας αναμένεται να λειτουργήσει στα τέλη του έτους.
Χώροι έκτασης 600 τ.μ., 6 φορές μεγαλύτεροι από το λυόμενο – ντροπή που στεγάζει αυτή τη στιγμή την Ιστορία του Ραδιοφώνου, κάνουν πραγματικότητα τις προσευχές των ανθρώπων που ίδρωσαν για να παραδώσουν στους Θεσσαλονικείς, την Παιδεία του… αέρα.
Εφτά νομά σ' ένα δωμά…
Κωνσταντίνος Παπαπρίλης
Η αρχική κατασκευή που συναρμολογήθηκε για να προστατεύσει την ιστορία του ραδιοφώνου, αυτοπροσώπως, από το κρύο και το αγιάζι, πλησίαζε τα 100 m² . Η εγκληματική αφαίρεση τμήματος του «κουβούκλιου» της ερτζιανής ιστορίας, επέβαλλε το στρίμωγμα του παρελθόντος, δίχως ίχνος κρατικής μέριμνας. Καλωσορίσατε στη Μακεδονική Φωνοθήκη – Φωνομουσείο, γνωστότερη ως Μουσείο Ραδιοφωνίας…
Ίδρυση
Ο κ. Παναγιώτης Κίσκιλας, ιδρυτής του Μουσείου Ραδιοφωνίας, ονειρεύτηκε έναν χώρο με εκθέματα που άλλοτε κόσμησαν τον ραδιοφωνικό ουρανό με τις χροιές των εκφωνητών τους. Το μουσείο στεγάζεται από τον Δεκέμβριο του 2000 σε κτίριο που παραχωρήθηκε από την SIEMENS, στο χώρο της ΔΕΘ, απέναντι από το κτίριο της ΧΑΝΘ, υπό την αιγίδα της ΕΡΤ 3, της SIEMENS και της ΔΕΘ. Το κτίσμα φιλοξενεί μερικά από τα μηχανήματα του ιδρυτή του πρώτου ραδιοφώνου στα Βαλκάνια, Χρίστου Τσιγγιρίδη. Επίσης, περιλαμβάνει παλαιό ραδιοφωνικό υλικό του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας της ΕΡΤ (ΕΙΡ-ΥΕΝΕΔ), μηχανήματα του Στρατού, καθώς και μηχανήματα του θρυλικού ερασιτεχνικού σταθμού «Ράδιο Νέστωρ». Επιπρόσθετα, βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο επεξεργασίας, πλούσιο φωνητικό υλικό με δείγματα φωνών ανθρώπων, που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην Ελλάδα. Μια πρωτότυπη προσπάθεια για τα εγχώρια δεδομένα και ένα έργο εξαιρετικά βαρύ και σημαντικό για τα δρώμενα της Θεσσαλονίκης. Το μουσείο είναι διαρκούς λειτουργίας, σε μέρος ιδιαίτερα «προνομιακό» που θα μπορούσε να χαρίσει στον χώρο την απαιτούμενη προβολή.
Ελληνική καθημερινότητα
Το παρελθόν βρήκε αδιάφορες τις αρχές απέναντι στην ερτζιανή ιστορία. «No money, no honey…» Ο κ. Χατζηγιαννάκης Στυλιανός, αντιπρόεδρος του Μουσείου Ραδιοφωνίας, εκφράζει την πικρή πραγματικότητα. Βρέθηκε πλάι στην κ. Μαρία Παπαγαβριήλ, αντίστοιχη πρόεδρο του μουσείου, να προσπαθούν από κοινού να διαφυλάξουν τα σπάργανα του ελληνικού ραδιοφώνου. «Δεν βάζει κανείς το χέρι στην τσέπη του. Οποιοδήποτε σχέδιο μας χρειάζεται όβολα… Εάν δεν δημιουργηθεί χώρος για να τοποθετηθούν τα ηδη υπάρχοντα εκθέματα όλα θα είναι πλέον δύσκολα.» Βρισκόμαστε δίπλα σε σωρούς από εκθέματα που έχουν τοποθετηθεί σε πλήρη αταξία, σε έναν περιορισμένο χώρο. Τα ιστορικά μηχανήματα ασφυκτιούν, σε μια κατασκευή που θυμίζει χώρο για ποδοσφαιρικές αναμεταδόσεις. «Οι ελλείψεις είναι πάρα πολλές. Μερικές από αυτές είναι: ορισμένες κλειστές προθήκες για τα μικροαντικείμενα, τα απαραίτητα βάθρα στήριξης των εκθεμάτων, γραμμή internet, έντυπο υλικό, υπολογιστές για το internet και τις multimedia παρουσιάσεις, εξωτερικές και εσωτερικές επιγραφές, έντυπο υλικό, κλιματισμός, μισθοδοσία υπαλλήλου κ.α.»
«Το υλικό μας είναι περισσότερο από άφθονο. Το Μουσείο φιλοξενεί το σύνολο της ιστορίας του ραδιόφωνου. Δεν προσπαθούμε να πάμε σε μεγαλύτερο χώρο. Θέλουμε απλά να οργανώσουμε την κατασκευή που διαθέτουμε. Άλλωστε διαθέτει και ορισμένα πλεονεκτήματα. Η θέση του είναι κάτι περισσότερο από στρατηγική», αναφέρει η κ. Παπαγαβριήλ, προσφέροντας δόσεις αισιοδοξίας στις σκέψεις μου για τον χώρο. Τα όνειρά τους, σύντομα πραγματοποιούνται.
Άρωμα ιστορίας
Το Μουσείο Ραδιοφωνίας είναι άμεσα συνδεδεμένο με το όνομα του Χρίστου Τσιγγιρίδη. Ο Έλληνας «ραδιοφωνάνθρωπος» που γεννήθηκε το 1877 στη Φιλιππούπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας, ήταν ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός και συνάμα σπουδαίος καινοτόμος της εποχής του. Υπήρξε ο πρώτος που εισήγαγε στην Ελλάδα την τεχνογνωσία και τεχνολογία της μικροφωνικής εγκατάστασης και υπεύθυνος για την εγκατάσταση του πρώτου ηχητικού συστήματος της Βουλής των Ελλήνων. Είναι κυρίως γνωστός για την ίδρυση του πρώτου ραδιοφωνικού σταθμού της Ελλάδας και των Βαλκανίων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Η πρώτη εκπομπή δεν αργεί να περάσει στη σφαίρα της πραγματικότητας. Έγινε την 25η Μαρτίου του 1926. Είχε δύο ακροατές. Ο ένας ήταν στην περιοχή της πλατείας Ιπποδρομίου και ο άλλος σε ένα αγγλικό καράβι στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Ας μη ξεχνούμε πως ένας ραδιοφωνικός δέκτης την εποχή εκείνη κόστιζε όσο μια μικρή περιουσία. Πολύ σύντομα οι δέκτες χιλιαπλασιάστηκαν.
To 1926, μέσα στον χώρο της ΔΕΘ, o Χρίστος Τσιγγιρίδης στήνει τον πομπό του, ισχύος 400 Watt περίπου. Τον λειτουργεί μόνον κατά την διάρκεια της Έκθεσης τον Σεπτέμβριο. Ο Πρώτος Ραδιοφωνικός Σταθμός της Ελλάδας, των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης είναι πλέον γεγονός...
Η νομοθεσία για τις ραδιοφωνικές εκπομπές υπήρχε ήδη και έτσι για αρκετά χρόνια η λειτουργία του πομπού επιτρεπόταν μόνον κατά την διάρκεια της ΔΕΘ. Οι προσπάθειες του Τσιγγιρίδη να πάρει άδεια διαρκούς λειτουργίας ήταν συνεχείς. Όμως, για πολλά χρόνια ήταν άκαρπες. Ωστόσο, από τον Σταθμό του Τσιγγιρίδη πέρασαν ουκ ολίγοι καλλιτέχνες. Άλλωστε, το γραμμόφωνο μόλις είχε γίνει ηλεκτρικό. Με λιγοστούς δίσκους, με μία εξίσου φτωχή ελληνική δισκογραφία και με το μαγνητόφωνο να διαθέτει λιγοστή απήχηση, το «Ράδιο Τσιγγιρίδη» αποτέλεσε μοναδική και αναπάντεχη είσοδο στη καθημερινή ζωή των Θεσσαλονικέων.
Αναμνήσεις
Οι εποχές όπου «το ραδιόφωνο ήταν μέσο κατασκοπίας και ήταν απαραίτητες οι καρτέλες συνδρομητών για τους κατακτητές», όπως αναφέρει ο κ. Χατζηγιαννάκης, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, μα το μουσείο φρόντισε να φυλακίσει αυτές τις αναμνήσεις σε έναν (ας τον κάνει ο Θεός) χώρο που ο καθένας μπορεί να μυρίσει τις ευωδιές της δημιουργικότητας περασμένων εποχών. «Μου άρεσε η δουλειά τότε, ήταν όλα πιο χειροπιαστά, χρειάζονταν ανθρώπινη προσπάθεια…» Η κ. Παπαγαβριήλ υπηρέτησε σε ραδιοφωνικά πόστα και τα εκθέματα του Μουσείου Ραδιοφωνίας συνοδεύουν τη μνήμη της. Άλλωστε, «ο αστικός μη κερδοσκοπικός φορέας μας, προσπαθώντας να υλοποιήσει τους σκοπούς της ίδρυσής του, δηλαδή τη μελέτη, υποστήριξη και προώθηση πρωτοβουλιών στο χώρο του ακροάματος, με σκοπό τη συλλογή, διατήρηση και έκθεση πάσης φύσεως υλικού, σχετικού άμεσα ή έμμεσα με τη φωνή και τον ήχο, κατόρθωσε να υλοποιήσει αυτό το μικρό Ραδιοφωνικό Μουσείο. Το Μουσείο δεν διαθέτει πόρους, παρά μόνον τις εισφορές των μελών της και τις πάσης φύσεως χορηγίες.» Συνεπώς, η στέγαση και προβολή ενός τεράστιου κομματιού της ιστορίας της Θεσσαλονίκης, θεωρείται επιτυχία από τους υπεύθυνους ενός χώρου αυτού του μεγέθους.
Ολόκληρο το άρθρο
