Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

Kill yourself..


Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος αλλά και την επικείμενη απαγόρευσή του σε δημόσιους χώρους, πολλά από τα σημερινά άρθρα μας θα αναφέρονται στο γεγονός αυτό.
Σαν μίνι αφιέρωμα δηλαδή.
Πώς έχει η κατάσταση σήμερα, πόσο μας βλάπτει, τι θα γίνει από 1η Ιουλίου, τι γίνεται στο εξωτερικό;

Το δηλώνω είμαι αντικαπνίστρια. Δεν έχω βάλει τσιγάρο στο στόμα μου και ελπίζω να μη βάλω. Θέλω έστω και με αυτό τον τρόπο να διατηρήσω σε καλή κατάσταση τους πνεύομονές μου και την γενικότερη υγεία μου.
Έλα όμως που στην Ελλάδα δεν εξαρτάται αυτό από εσένα. Πόσες φορές με πιάνει βήχας και δύσπνοια στις καφετέριες ή στα bar επειδή έκανα το "λάθος" να...διασκεδάσω.
Και το χειρότερο είναι ότι οι περισσότεροι ούτε καν αντιλαμβάνονται ότι μπορεί να ενοχλούν τους διπλανούς του. Αφού μιλάς μαντάμ με την διπλανή σου 10 λεπτά, τι το κρατάς το τσιγάρο στο χέρι και το αναπνέω μόνο εγώ;
Και δεν το αναπνέω μόνο εγώ, αλλά και τα παιδιά σου, και τα παιδιά όλων των υπολοίπων.
Δεν το σκέφτεσαι;
Άλλο να βλάψεις τον εαυτό σου και άλλο τις ζωές άλλων, χωρίς την θέλησή τους.
Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει, οι παθητικοί καπνιστές (αυτοί που εκτίθονται δηλαδή συχνά σε καπνό χωρίς να καπνίζουν,πχ λόγω εργασίας) κινδυνεύουν στον ίδιο βαθμό με έναν καπνιστή!!
Ακούτε; Στον ίδιο βαθμό!
Ε, όχι δε θέλω να μην καπνίζω κατ' επιλογή και να ρουφάω τον καπνό του άλλου.
Σε τέτοιες στιγμές ζηλεύω την Αγγλία. Εκεί με το που αποφασιστεί μια απαγόρευση ξέρεις πως θα ισχύσει (άλλο που ξεσαλώνουν εδώ μετα γενικα-άσχετο-)
Στην Ελλάδα πολύ φοβάμαι πως λίγο έως πολύ στα ίδια θα μείνουμε.
Υποτίθεται ξέρετε το μέτρο γίνεται για να προστατεύσει την υγεία των καπνιστών και γιατί όχι να τους πείσει να το μειώσουν ή και να το κόψουν.
Δεν είναι τιμωρία ούτε τρελή απαίτηση.
Για το κοινό καλό είναι.
Ένα πράγμα έκανε σωστό η κυβέρνηση, μην το χαλάτε με παράλογη γκρίνια.
Όχι δεν είναι μαγκιά να καπνίζεις.
Όχι δεν αντέχω να βλέπω παιδιά 13 χρονών να καπνίζουν.
Όχι δεν είναι το τσιγάρο τρόπος ένταξης σε μια κοινωνική ομάδα.
Όχι δεν γίνεσαι άλλος άνθρωπος (προς το καλύτερο) επειδή καπνίζεις.
Όχι δεν είναι απαραίτητο να το αρχίσεις επειδή το κάνουν οι φίλοι σου.
Όχι δεν πρέπει να αποτελεί πρότυπο ο καπνιστής και να προβάλεται τόσο.
Όχι δεν σου λύνει τα προβλήματα.
Όχι δεν καταπολεμά τη βαρεμάρα.
Οχι δεν είναι απαραίτητο να ταιριάζουν καφές-τσιγάρο.
Όχι δεν είναι φυσιολογικό να καπνίζεις και παράλογο να είσαι αντικαπνιστής.
Όχι δεν θέλω να χάσω χρόνια από τη ζωή μου καταστρέφοντας τα πνευμόνια μου.
Όχι δεν πρέπει να καπνίζεις δίπλα στα παιδά (σου).
Όχι δεν πρέπει να καπνίζεις χωρίς να ρωτάς τους γύρω σου αν τους ενοχλεί.
Όχι δεν γκρινιάζω, αλήθειες λέω.
Όχι ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΩ, ευχαριστώ που με ΣΕΒΕΣΤΕ για την ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ επιλογή μου.

*Στο σημείο αυτό να ανατρέξω στο πρόσφατο παρλεθόν και να θυμηθώ έναν και μοναδικό ταξιτζή που έχω πετύχει να με ρωτά αν με πειράζει να καπνίσει, έχοντας ήδη ανοιχτό το παράθυρο. Ναι υπάρχουν και τέτοια περιστατικά.
Ναι και μάλιστα από ταξιτζή.
Ναι δεν μου χει ξανατύχει (έχω ρουφήξει πολλές φορές καπνό άλλων).
Ναι αυτό είναι θετικό δείγμα.
Ναι ελπίζω σε ένα καλύτερο αύριο από τον Ιούλιο και μετά.
Ναι μάλλον παραείμαι αισιόδοξη.
Ναι, έτσι πρέπει......

Ένα πολύ καλό κείμενο από το our greek tv.