Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Και ξαφνικά ξυπνήσαμε!

Ξυπνήσαμε ένα πρωί και είπαμε να καταπολεμήσουμε την ακρίβεια! Μα τόσο καιρό τι κάναμε; Ο καθένας προσωπικά για αρχή και όταν τα καταφέρουμε, συλλογικά! Ξαφνικά ξυπνήσαμε και καταλάβαμε ότι μας κλέβουν με καθημερινές αυξήσεις σε τρόφιμα και γενικά σε είδη πρώτης ανάγκης. Το βλέπουμε, το καταλαβαίνουμε αλλά δεν αντιδρούμε ανάλογα.

Στο εξωτερικό, ο Γερμανός καταναλωτής ας πούμε, μόλις καταλάβει την αύξηση που πάνε να του περάσουν, αντιδρά. Και μάλιστα τολμάει να μην αγοράσει κάτι το οποίο, είτε δεν το έχει τόσο ανάγκη, είτε το θεωρεί πολύ ακριβό για αυτόν. Με αυτό τον τρόπο, "τιμωρεί" τον επιχειρηματία. Η άρνησή του προωθεί τον ανταγωνισμό.

Εδώ ο Έλληνας καταλαβαίνει ότι τον "κλέβουν", μόνο στο τέλος του μήνα. Όταν τα λεφτά έχουν βγάλει φτερά. Ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι εμείς διαμορφώνουμε τις τιμές. Και όχι αυτοί.

Δεν είναι λίγες οι φορές που άλλη τιμή έχει στο ράφι, για ένα προϊόν και άλλη τιμή πληρώνουμε στο ταμείο. Αλλά ποιός δίνει σημασία. Ειλικρινά, ποιός παρακολουθεί καθημερινά τις τιμές;

Δεν πίστευα στα αυτιά μου, όταν άκουσα έναν επιχειρηματία από τη Θεσσαλονίκη, που αγοράζει ΕΛΛΗΝΙΚΑ προϊόντα από τη Βουλγαρία, Γερμανία και Ιταλία, πιο φθηνά από εδώ!!! Κάνει εισαγωγή Ελληνικών προϊόντων...από άλλες χώρες! Σκεφτείτε το λίγο! Πως γίνεται αυτό;;; Γιατί εδώ, που είναι ο τόπος παραγωγής τους, να είναι πιο ακριβά; Φανταστείτε, κάνει εισαγωγή ελαιόλαδου από τη Βουλγαρία...το αγοράζει από εκεί...και το πουλάει ακόμα πιο φθηνά εδώ! Δεν ξέρω για εσάς, εμένα πάντως αυτό με τρελαίνει. Μάλιστα ο επιχειρηματίας προχώρησε παρακάτω και έκανε πρόταση στους παραγωγούς ή τους αγροτικούς συλλόγους να έρχονται σε επαφή με αυτόν και όχι σε μεσάζοντες. Και οι δύο θα βγουν κερδισμένοι...και ο καταναλωτής θα έχει πάντα φθηνά προϊόντα!