Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΛΗΘΗ...(3ο και τελευταίο μέρος)

*συνέχεια από 2ο μέρος.

Είμαστε οι καπνεργάτες που στις 9 Μαΐου του έτους του Κυρίου 1936 ξεσηκωθήκαμε ενάντια στα αφεντικά και την αστυνομία. Καταλάβαμε το καπνεργοστάσιο της Κομέρσιαλ (σημερινό εμπορικό κέντρο στην Τσιμισκή και αμερικανικό προξενείο). Βγάλαμε τις μαύρες και τις κόκκινες σημαίες και ζητήσαμε την συμπαράσταση όλων των εργατών της πόλης. Οι τσαγκάρηδες, οι ραφτάδες, οι οικοδόμοι, οι μεταλλουργοί, οι αυτοκινητιστές ξεσηκώθηκαν σε απεργίες για συμπαράσταση και έγινε πανθεσσαλονικιώτικη απεργία. Σε μια από της συγκεντρώσεις η αστυνομία ανοίγει πυρ και σκοτώνει 8 από εμάς επειδή τάχα εμποδίζουμε την κυκλοφορία. Τότε αρχίζουμε και χτυπάμε τις καμπάνες και αυθόρμητα χιλιάδες κόσμος απ’όλες τις συνοικίες γυναίκες και παιδία κατεβαίνουν στο κέντρο. Οι χωροφύλακες σκοτώνουν άλλους 4-5 και τραυματίζουν γύρω στους τριακόσιους. Τα πλήθη πετροβολούμε την αστυνομία και τους κλείνουμε στα αστυνομικά τμήματα και στο διοικητήριο. Μερικοί από εμάς, οι αρχειομαρξιστές, ρίχνουμε το σύνθημα να βάλουμε φωτιά στα τμήματα, να κάψουμε τους χωροφύλακες. Η ηγεσία του κκε δυσανασχετεί με την αυθόρμητη λαϊκή απεργία και θέλει να την αναχαιτίσει. Ο στρατηγός του Γ’ σώματος στρατού Ζέππος στέλνει τους στρατιώτες για να μας διαλύσουν, αλλά αυτοί συναδελφώνονται μαζί μας και μας αγκαλιάζουν. Η πόλη έχει περάσει στα χέρια μας. Οι σταλινικοί όμως συμμαχούν με τον Ζέππο για να λήξει η απεργία. Τις επόμενες μέρες φτάνουν στρατεύματα και ιππικό από την Λάρισα τα οποία καταστέλλουν τελικά την απεργία και στέλνουν στην εξορία πολλούς από εμάς.

Διασχίσαμε τον αιώνα της τρέλας και της εκδίκησης και συνεχίζουμε την Πορεία.

Αυτοί, λένε για τους εαυτούς τους ότι είναι καινούργιοι και βαφτίζονται με νέα ονόματα και μας τα παρουσιάζονται σαν εμπορικα κέντρα ,πολυχώροι διασκέδασης,fast-foodαδικα , casino κτλ. Δεν μας ξεγελάνε - είναι οι ίδιοι που υπήρχαν από πάντα: ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος και οι γότθοι στρατιώτες που μας έσφαξαν στον ιππόδρομο, οι ευγενείς και οι παπάδες που κύλησαν στο αίμα την κομμούνα των ζηλωτών, οι σταλινικοί και οι χαφιέδες που συμμάχησαν για να καταστείλουν την απεργία των καπνεργατών, ο παλιός κόσμος που ματαίωσε τις εφορμήσεις μας και μας έκοψε κάθε σκάλα για την έφοδο στον ουρανό.

Σήμερα έχουν μια νέα Αυτοκρατορία, επιβάλλουν νέες δουλείες σε όλη την υδρόγειο, παριστάνουν τους κύριους και αφέντες της Γης και της Θάλασσας.

Εναντίον τους διαρκώς, εμείς, τα πλήθη, εξεγειρόμαστε μέχρι να έρθει εκείνο το έτος που δεν θα ανήκει σε κανένα κύριο.