Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Σώσον Κύριε τον λαό Σου!!!

Γιατί δε μας βλέπω καλά! Όσο πλησιάζουν οι εκλογές...τόσο με φοβίζουν αυτοί με τις γραβάτες! Σας το λέω, θα μας κάνουν επίθεση μια μέρα!

Πείτε μου σας παρακαλώ! Αυτοί δεν έκλεισαν τη Βουλή; Αυτοί δεν αποφάσισαν; Αυτοί δεν είπαν ένα μήνα θα κάτσουμε να τα ξύνουμε;;; Τότε γιατί τους βλέπω παντού! Τους βαρέθηκα. Και όχι έτσι απλά.
Έχω λόγο.

Βρε πολιτικέ μου, θες να βγεις στην τηλεόραση; Ωραία, τότε πες μας κάτι καλό και μην αρχίζετε όλοι μαζί να γαβγίζετε!!! Τι κουσούρι και αυτό... Δεν προλαβαίνει ο ένας πολιτικός να τελειώσει την πρότασή του, τσουπ...σαν τη τσουτσού πετάγεται ο άλλος και αρχίζει το ευχέλαιο!!! Έλεος! Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, δεν μάθατε να μιλάτε με τη σειρά σας; Τα παιδάκια στο δημοτικό, έχουν μάθει να σηκώνουν το χέρι για να μιλήσουν. Καταλαβαίνω είναι δύσκολο μέσ
α στον τηλεοπτικό σας χρόνο να πείτε αυτά που θέλετε να πείτε, αλλά μια προσπάθεια αρκεί. Έτσι για να κάνει κάποιος την διαφορά!

Είναι στιγμές, που θέλω να παρακολουθήσω μια συζήτηση και δεν μπορώ, δεν γίνεται. Το κεφάλι μου βράζει σα καζάνι και παίρνω τις ασπιρίνες από τα αυτιά!!! Σαν να το κάνουν επίτηδες και να αλλάζουμε το κανάλι για να μην ακούμε αυτά που λένε! Βρε, λες;


Σας έχω πείραμα για το σπίτι. Εάν έχετε ωτοασπίδες, χρησιμοποιήστε τις, κατά την διάρκεια μιας συζήτησης. Μόνο θα βλέπετε, δεν θα ακούτε...Θα παρακολουθείτε αντιδράσεις, γκριμάτσες, κινήσεις με τα χέρια χωρίς να ακούτε το παραμικρό. Θα μπορείτε να κάνετε τη δικιά σας Ισπανική σαπουνόπερα!!! ...Αλήθεια σου λέω Χαουανίτα...