Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

ΦΙΛΑΚΙΑ


Άστραψε, βρόντηξε, πλημμύρισε, χιόνισε.

Χουχουλιάσαμε τα χέρια μας, κρυφτήκαμε κάτω από κουκούλες και σκουφάκια.

Κλειστήκαμε στα σπίτια μας, ανοίξαμε την τηλεόραση και ξεχάσαμε να την κλείσουμε, γαντζωθήκαμε στον υπολογιστή και διαδηλώσαμε για ό,τι μας πειράζει από απόσταση ασφαλείας πάντα.

Και σήμερα…

Βγήκε ένας ήλιος…
Βγήκε και φώτισε το σκοτάδι που με το ζόρι ψωνίσαμε από τη λαική της Πέμπτης, μαζί με κάτι σάπια ζαρζαβατικά, γιατί η κρίση μας ζαλίστηκε και δεν θυμόμαστε να ξεχωρίσουμε το καλό από το χαλασμένο.

Και έλαμψε η κρυμμένη μας αισιοδοξία.

Και δειλά σήκωσαν το κεφάλι τους λίγα λουλουδάκια. Χρώμα στο τσιμέντο, κόκκινο μπουφάν, της άνοιξης ελπίδα.

Ίσως ακούσεις και τιτιβίσματα, σπουργίτια που γύρισαν σε γνώριμα μέρη.

Κι αν είσαι τυχερός, εσύ, που μόνο να γκρινιάζεις έμαθες, και να παραπονιέσαι, και να βλέπεις παντού αδιέξοδο και καταστροφή και κρίση και νυχτερίδες και αράχνες γλυκιέ μου, μπορεί να σου χαρίσει ο αέρας ροζ αμυγδαλοπέταλα.


Υ.Γ. Επειδή πολύ μαυριλα έπεσε και δεν μου αρέσει….

FORGET-ME-NOT

4 σχόλια:

Βρε τον Ανώνυμο...,  24 Μαρτίου 2009 - 6:07 μ.μ.  

Δεν γκρινιάζω μόνο...
Αμάν είσαι.
Βρε τη Forget me not...

Ανώνυμος,  24 Μαρτίου 2009 - 6:10 μ.μ.  

ΩΡΑΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΠΡΑΒΟ, ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ.

forget-me-not,  24 Μαρτίου 2009 - 6:21 μ.μ.  

ευχαριστώ, ευχαριστώ..

Ανώνυμος,  26 Μαρτίου 2009 - 1:01 π.μ.  

Τα λες παρα πολυ ωραια και μπραβο σου απο μενα....και καλο ειναι να γραφονται τετοια αρθρα....και παλι μπραβο σου...
Υ.Γ. συνεχισε εχεις ταλεντο