Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ


Μίλτος
Πασχαλίδης


Ήμουν από τους τύπους που τους έλεγες ονόματα όπως «Μάλαμας», «Ιωαννίδης», «Πασχαλίδης» και έβγαζαν τη γλώσσα. Τα mp3 του κινητού μου περιελάμβαναν Killers, Linkin Park, Starsailor και Radiohead. Παγκοσμιοποίηση; Πείτε το όπως εσείς θέλετε. Και κάθομαι ένα πρωί, στο αμάξι, με το φραπέ στο χέρι και το ραδιόφωνο να μου μιλά… Μου φωνάζει. «Μην ψάχνεις
λόγια να το πεις, δεν θέλει η αγάπη γλωσσοδέτες, μήτε μαέστρους και συνθέτες. Μια ματιά μονάχα αρκεί… Μια ματιά.» Του φθινοπώρου τα φιλιά.

Του φθινοπώρου τα φιλιά λοιπόν… Φωνή ζεστή, στίχοι που φέρνουν εκείνο το ανεθαμετισμένο ρίγος, εκείνο που σε κάνει να νιώθεις πως το ‘γραψε για σένα, για δυο στιγμές της καθημερινότητάς σου. Εκείνο το ρίγος που σε κάνει να περιμένεις το ρεφραίν ή την παραγωγό, για να σου πει τον τίτλο, τον δημιουργό, τον καλλιτέχνη. Όχι μόνο μου είπε όσα ήθελα να ξέρω, αλλά συνεχίζει
το μουσικό της πρόγραμμα με ένα παραμύθι, ένα «Παραμύθι με λυπημένο τέλος».
Επέστρεψα αργά το απόγευμα και χτύπησα το όνομά του στο Ίντερνετ. Το επόμενο πρωί, απολάμβανα την δισκογραφία του Μιλτιάδη Πασχαλίδη. Να ‘ναι καλά το Rapidshare. Ευλογημένο.
Και πως τυχαίνουν οι συγκυρίες… Θα ‘ταν στο Όρος που αποφασίσαμε τη δημιουργία των «Y questions». Ναι, ναι… Με Μιχάλη, Μπάμπη, Βαγγέλη. Το concept; Σύντομες ερωτήσεις, σύντομες απαντήσεις με ανθρώπους που δεν θα πάψουν σύντομα να μας απασχολούν. Θα τις απολαμβά
νετε σε κάθε τεύχος του Y magazine από εδώ και στο εξής. Ψάχνοντας τα lyrics του Μίλτου, πέφτω στην επίσημη ιστιοσελίδα. Βλέπω το contact να μου χαμογελά. Του ζητώ συνέντευξη. Νιώθω βέβαιος πως το τεύχος του Γενάρη θα έχει στα «Περιεχόμενα» τη συνέντευξή του. Σοκαρισμένος, βλέπω την απάντηση του Μίλτου το ίδιο απόγευμα. «Αυτό είναι το προσωπικό μου mail. Στείλε ερωτήσεις και στίχους, όποτε θέλεις. Καλησπέρα, Μίλτος!» Του στέλνω τις Y questions και περιμένω την απάντησή του. Εξαιρετικά σοκαρισμένος, βλέπω τις απαντήσεις του, το ίδιο βράδυ στο inbox του gmail μου. Τον ευχαριστώ και σας γράφω στο Word όσα μου έστειλε.

1. Σε μια δημοπρασία προσωπικοτήτων, ποιο γνώρισμα του χαρακτήρα σας θα «χτυπούσατε» πιο ακριβά;
Δεν θα συμμετείχα σε παρόμοια δημοπρασία.

2. Αν σας έδιναν το κλειδί της ευτυχίας θα το α
ποδεχόσασταν ή θα προτιμούσατε την αέναη αναζήτησή της;
Την αναζήτηση, αν και το σκέφτηκα λιγάκι πριν απαντησω...

3. Ποιο είναι το μεγαλύτερο ψέμα που έχετε πει στον εαυτό σας;
Το μεγαλύτερο ψέμα που έχω πει στον εαυτό μου; Πως «όλα θα πάνε καλά»…

4. Έχετε νιώσει ποτέ ότι χάσατε τον έλεγχο;
Αν έχω χάσει τον έλεγχο; Επανειλημμένα…

5. Πώς αντιδράτε όταν ερωτεύεστε;

Αντιδρώ σαν τον Γκούφη. Ναι, τον εκείνο τον κρεμανταλά, φίλο του Μίκυ. Τον απρόσεκτο. Τον ατσούμπαλο. Τον γκαφατζή.

6. Τι θα θέλατε να πουλάτε σε μια φανταστική αγορά;
Τι πιο όμορφο από το να πουλώ όνειρα;

7. Ποιο είναι το πιο μακρινό σας «ταξίδι»;
Το πιο μακρινό μου ταξίδι; Ένα φανταστικό, πίσω στην παιδική μου ηλικία. Στις παιδικές μου αναμνήσεις…

8. Τι θα θέλατε να φωνάξετε δυνατά από την ταράτσα του σπιτιού σας;
Θα γέμιζα τα πνευμόνια μου αέρα και θα φώναζα με όλη μου τη δύναμη: Έλεοοοοοοοοοοοοοοοοος!

9. Ποιο είναι το κρυφό απωθημένο της ζωής σας;
Τι σας κάνει να πιστεύετε πως θα σας το φανερώσω;

10. Τι θα σας έφτιαχνε τη μέρα, αύριο το πρωί;
Ότι μου την έφτιαξε και χτες. Το χαμόγελό της.

10+1. Ποια η «κατάσταση» της μουσικής στην σημερινή Ελλάδα;
Η κατάσταση της μουσικής, σήμερα, στη χώρα μας… Λέει ένας στίχος του Δημήτρη Αποστολάκη:
«Θεέ μου πόσο παράξενοι είναι οι δικοί μας τόποι
θλιμμένα τα τραγούδια μας και γελαστοί ανθρώποι»…

Ο βάρδος «εκτέλεσε» τις ερωτήσεις μας και μας έδωσε μια γεύση από τον εσωτερικό του κόσμο. Τα mp3 του κινητού μου περιλαμβάνουν Killers, Linkin Park, Starsailor, Radiohead και Miltos Pasxalidis. Παγκοσμιοποίηση με ελληνικές παρεμβολές.

Y.