ΤΟΤΕ
Θυμήθηκα εκείνες τις μέρες. Εκείνες τις όμορφες μέρες. Tου παιχνιδιού, του χαρούμενου παιχνιδιού. Του ύπνου, του ξέγνοιαστου ύπνου. Της αγάπης, της αθώας αγάπης. Toυ χωριού μου και του καθαρού ουρανού. Τότε που τα πράγματα ήταν πιο φυσικά και φυσιολογικά. Το γάλα ήταν από τον γαλατά, τα φρούτα και τα λαχανικά ήταν "χτυπημένα", δεν γυάλιζαν και οι φίλοι έρχονταν να σε πάρουν για μπάλα και σε ξυπνούσαν από το παράθυρο με τις φωνές, όχι με sms. Τότε που ξυπνούσα με τον αδερφό μου και πηγαίναμε να δούμε παιδικά στην παλιά, χοντροκομμένη, χωρίς τηλεχειριστηρίο, σχεδόν ασπρόμαυρη τηλεόραση. Μα ακόμα και έτσι χαιρόσουν να το κάνεις. Ένιωθες στίγματα ευτυχίας σε κάθε κίνηση που έκανες και έβλεπες γύρω σου. Δεν ζητούσες πολλά, δεν τα ήξερες κιόλας. Ζούσες για κάθε στιγμή. Δεν το καταλάβαινες, ήθελες να γίνεις μεγάλος, εντός και εκτός εισαγωγικών, να μην είσαι ο μικρός!
Μεγάλωσες τώρα και τι κατάλαβες; Ξυπνάς με την αφύπνιση του κινητού, αν έχεις χρόνο θα φας ένα πρωινό με καλογυαλισμένα φρούτα και γάλα 20ημερών, θα δεις στη TFT τηλεόραση ειδήσεις. Άλλαξαν όλα γύρω σου, άλλαξες και συ. Μεγάλωσες εσύ και όλα τα υπόλοιπα μίκρυναν. Μαζί και οι στιγμές που το μάτι σου γυάλιζε από χαρά. Τα κατάφερες και θέλεις να ξαναγυρίσεις πίσω. Στα παλιά.
Πως αλλάξαμε όλοι μας; πως αλλάξαν όλα γύρω μας; Δεν προλαβαίνω, δεν καταλαβαίνω τόσες αλλαγές. Καλύτερα τότε....
Τοm Sawyer
1 σχόλια:
Ola poli oraia ta grafis...Alla tin foukariara tin TFT ti tin katigoris? Thimae tin mera pou tin pires ena xamogelo 360 mires... Ena kalodio gia tin kerea sou thes kai ise foul comple!!! PSIXAKIAS
Δημοσίευση σχολίου