Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ! ΖΗΤΩ Η 25η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1940

Όλες οι γιορτές στην Ελλάδα μοιάζουν. Χριστούγεννα, 25η Μαρτίου, Πάσχα κλπ.
Σκάμε στο φαγητό. Πηγαίνουμε ( όσοι πηγαίνουμε) για δέκα λεπτά εκκλησία. Φοράμε τα γιορτινά μας, σκαρπίνι ( άτσα!!!) σακακιά διπλοτρίκουμπι, παντελονιά Don Diego de La Vega, γρήγορα να ξεμπερδεύουμε με τα διαδικαστικά και μετά να τρέξουμε να στριμωχτούμε σε κωλομάγαζα επειδή "ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΟΥΜΕ".
Τα κάλαντα της "αρπαχτής" 24 & 31 Δεκεμβρίου, ενώ των Φώτων και του Πάσχα εξαφανίστηκαν.
Κάλαντα έχει γράψει κανείς για την παραμονή του 15υγουστου και της Πρωτομαγιάς?
Εκεί στο ΚΚΕ, με Λοϊζο και κομαντατε Τσε & Βάρα θα μείνει η Πρωτομαγκιά?
Όπως και σε άλλα πράματα υπάρχει σύγχυση ισοπεδωτική και όχι δημιουργική.
Αν τώρα στολίσουμε κατσίκι αντί για έλατο θα είμεθα προοδευτικοί, ασυμβίβαστοι και καλλιτέχνες. Αν ντυθούμε Αηβασίληδες την 25 Μαρτίου αντί για τσολιάδες θα μας πούνε διεθνηστούλιδες. Αν ευχηθούμε στις Μαρίες το 15υγουστο θα πρέπει να θυμόμαστε αν είναι παντρεμένες ή από τις άλλες τις ξεβράκωτες, τις ανύπαντρες. Μια άλλη Μαρία, η Μαίρη Κριστμας γιορτάζει στις 25/12.
Ευτυχώς ο καπιταλισμός εφαρμόζει τον κομμουνισμό για όλες τις εορτές. Δεν έχει σημασία ποια ημέρα είναι, μπορείς και πρέπει να πάρεις δώρα αλλιώς θα πάψουν να σε αγαπάνε.
Και όντως ισχύει αυτό.
Το Πάσχα λαμπάδα με Barbie, το καλοκαίρι μπικίνι στη Barbie που έχεις για γκόμενα και την πρωτοχρονιά Αη Βασίλη με Barbie για να της μπει καλά ο χρόνος.
Τελικά το μόνο που έχει μείνει να ξεχωρίζει τις εορτές είναι τα παραδοσιακά γλυκά που ετοιμάζει ο ηλεκτρικός φούρνος της γειτονιάς σε παραδοσιακά γερμανικά ανοξείδωτα ζυμωτήρια με αγνά υλικά απ' όλη την γη, και τα αγοράζουμε!
Ε, όσο να 'ναι είναι κουραστικό ΚΑΘΕ χρόνο να φτιάχνεις μια βασιλόπιτα, έτσι, για το έθιμο.
Έχω ακόμα, μια τελευταία αεροπορία.
Τελικά σε τι διαφέρουν μεταξύ τους, εκτός από τα (αγοραστά) γλυκά, όλες αυτές οι γιορτινές μέρες και νύχτες?
Στην ημερομηνία. Οπότε δεν είναι ο τίτλος λάθος , σωστά?